Een mini met een mes

Reacties 20

Als ik een ding belangrijk vind om aan mijn kinderen mee te geven is het mijn liefde voor koken. Het is zo iets basaals om je eigen maaltijd te kunnen klaarmaken, ik vind het belangrijk dat ze dit zo snel mogelijk leren. Daarom probeer ik mijn mini’s er zoveel mogelijk bij te betrekken, daar horen ook messen bij.

Mijn peuter heeft mij gisteren geholpen met het maken van aardbeienjam: ik ontkroonde ze en hij sneed ze afhankelijk van de maat in twee of vier stukken. Met een aardappelschilmesje, zelf, zonder dat ik er panisch boven hing. Hij kan dat, een half uur werkte hij supergeconcentreerd en af en toe verdween er een aardbei maar hee, dat hoort er bij.

te jong

Natuurlijk is hij met 3,5 wat aan de jonge kant voor een scherp mes maar ik vertrouw hem, hij kent de regels. Ik ben een ouder die enorm veel vrijheid aan mijn kinderen geeft, ze horen zo min mogelijk nee en ik probeer zoveel mogelijk mee te gaan in hun wensen. De keuken is anders, in de keuken ben ik de opzichter, de chef het is een gevaarlijke ruimte vol met scherpe, hete en zware dingen. In de keuken wordt er dus geluisterd.

LeesVoer Snijden miniminiHij is niet de enige die mag snijden, zijn jongere broertje mag dan anderhalf zijn, ook hij leert al hoe het er in de keuken aan toe gaat. Hij heeft een mes dat bedoelt is voor het snijden van ribbelplakjes. Die moet je met twee handen tegelijk door je komkommer heen duwen. Zo leert hij nu ook al de basis zonder dat er hele kleine vingertjes op het plankje achterblijven. Zo heeft zijn grote broer het ook geleerd, toen hij het goed door had heeft hij met een broodmes geoefend op tomaten, hij was toen nog geen twee, natuurlijk onder stevige begeleiding en nu snijdt hij al bijna een jaar met een scherp aardappelschilmesje

In de keuken wordt niet gepiept

Als we de keukenmachines gaan gebruiken staan ze ook vooraan, de aan en uit knop, de deksel loshalen, fantastisch! Ook hier weten ze heel goed dat ze niet aan de messen mogen komen en dit gevaarlijk werk is. Als het enthousiasme even overneemt en ik in moet grijpen wordt dat in de keuken zonder piepen geaccepteerd, iets wat in de rest van het huis nog wel eens anders is. In de keuken ben ik de chef en moeten ze luisteren.

Dit resulteert er in dat mijn peuter de hete oven open mag maken, in pannen met jam mag roeren en het heeft verdient om met een echt mes te snijden. Die liefde voor koken moet je er letterlijk in bakken, samen met het besef dat een keuken een plek is waar je respect voor moet hebben.

Hoeveel mag jouw mini doen in de keuken?

20 reacties

  1. Susan

    Yes! Helemaal. Mijn zoon van 1jr4mnd vindt het heerlijk om mee te prutsen. Gedroogde oregano heel cheffig tussen z’n vingers frutten als ie het in de pan gooit, overal aan ruiken, alles proeven.. Schitterend! Ik denk dat het de beste manier is om ze de basis van een gezonde relatie met eten mee te geven. En als ze vijf zijn, dan koken ze gewoon eens per week, hihi.

  2. irene

    Helemaal mee eens! Maar dat karteltjes hak mes ding, waar heb je die gekocht? Ideaal voor behulpzame dreumessen!

  3. Lana

    Die heb ik een paar jaar geleden online gekocht in Engeland, ik zou kijken bij kookwinkels

  4. Claartje

    Vrij weinig. ze is vaak zo enthousiast dat ik als ik kook (en daar ben ik al niet goed in) de meeste tijd bezig ben te zorgen dat ze niet van dr krukje afstuiterd en dat vind ik erg lastig en vervelend. bij cake bakken (of taart of koekjes) mag ze juist wel helpen, daar ben ik zelf zekerder bij, minder lastige ingrediënten en leidt dat gestuurde niet zo af. en wij hebben inductie dus als de plaat nog aan staat maar er geen pan op staat is dat veel minder zichtbaar als gevaarlijk dan zo’n mooie blauwe vlam en ook dat vind ik behoorlijk eng. ja ikheb het haar uitgelegd, heb haar een (niet te) hete pan laten voelen, heb haar een hete (maar toch tot veilig) afgekoelde plaat laten voelen en uitgelegd welke delen aanrecht veilig zijn en welke niet (kookplaat dus). en ze laat zich steeds meeslepen en let niet op. doodeng. verder maakt ze wel de beste kleine gehaktballetjes voor de soep!

  5. Heerlijk blog, verontschuldig je vooral niet dat je ze jong laat beginnen. Helemaal mee eens! Hier werd begonnen met in de kinderstoel paprika voorproeven, later gaatjes prikken in het door mama uitgerolde pizzadeeg, champignons snijden, zelf het deeg uitrollen, altijd met de verzuchting zwaar werk etc etc. Liever een scherp mes dan een bot mes, zei mijn vader altijd, dan had je tenminste een schone wond ipv een rafelige…. Aardappels schillen met een dunschiller, wortels idem, die kunnen de groten , 9 en 7, nu dus ook zelf pakken als ze daar zin in hebben. Maar ook dat mama herrie maakt met de staafmixer en dat zij daarvan af te blijven hebben, dat de oven heet is, dat pannen heet zijn, en zwaar. Dat er dingen stuk kunnen vallen en kleren vies worden, dus schorten aan , min of meer op maat, zo schattig. Druiven ontsappen met papa en jam maken, uiteindelijk moeten ze allemaal iets kunnen koken als ze uit huis gaan, al is het maar salade of pasta met rode saus.
    Sandra Robben onlangs geplaatst…Traktatie Martin

  6. Hier is de tweeling nog te jong. Maar idd veel mensen zullen zeggen ohhh wat jong dat je ze dat al leert. Maar jij kent je eigen kinderen het beste. Als ik mijn kinderen op die leeftijd dit ook zou kunnen laten doen, waarom niet …. Jong geleerd is oud gedaan. En natuurlijk altijd blijven opletten.
    Miss Mags onlangs geplaatst…Eerste keer consultatiebureau…. Wat een hel !

  7. Jolien

    Ik deel aan tafel ook plastic mesjes uit, die van de Ikea zijn wel van plastic, maar kunnen toch snijden. Of, zo’n kinder bestekset, ook niet super scherp, maar prima om banaan of zachtere groentes te snijden. M’n peuter kon met 3 jaar meehelpen (denk ik, misschien iets eerder?), m’n kleinste, nu 2, wil dan ook helpen, dus met het plastic mesje zachtere groentes/fruit snijden ging perfect. Of, de oudste snijdt, de kleinste proeft (’n echte proever, alles wat niet smaakt gaat direct de grond op… )

    De interesse voor koken is momenteel overigens iets minder, maar komt wel weer misschien. 🙂 Appeltjes in de pannenkoek gaat ook goed en zo’n hoge houten klim-stoel is ook ideaal en super stevig om op te staan om bij het aanrecht te komen.

    Ik vind ’t vooral ook gezellig en kleine man is super trots. 🙂 Overigens merk ik wel verschil in kinders, de oudste is serieus en kan ’t goed, de kleinste is meer ’n lolbroek en ik weet niet of ik ‘m al ’n schilmesje zou geven…

  8. Marleen

    Hier wordt ook gewoon mee geholpen met “normaal” keukengerei. Oké Koen heeft wel eens de vegatarisch soep iets minder vega gemaakt door een stukje duim mee te snijden met courgette.

  9. Kim

    Ik heb geen kinderen, maar dit lijkt me een hele gezonde insteek. En wat Sandra al zegt, niets geen gedoe met een nagenoeg bot mes, een scherp mes is minder gevaarlijk want dan slip je minder snel. Dus vooral zo doorgaan in de keuken, daar zullen toekomstige schoondochters/-zonen ook erg blij mee zijn. Niets zo sexy als iemand die kan koken.

  10. irene

    Lana, weet je toevallig het merk of hoe dat mes officieel heet? Dat googlet wat handiger

  11. Lijkt e een hele gezonde kijk op opvoeding! Kinderen kunnen veel meer, zolang ze maar goed weten hoe en wat 🙂
    Eline onlangs geplaatst…Rode pesto

  12. mirri

    Alles behalve fornuis, want de pannen vallen mij al van dat rot ding af *draait met de ogen*. Maar idd liefst met scherp mes. De regels zijn simpel: eerst kijken of de vingers veilig zijn, dan snijden. Als je klaar bent met snijden mes altijd neerleggen (ze wil nog wel eens heel geanimeerd met de handen zwaaien als ze praat he he).
    Werkt prima.

  13. Nog niet zo veel als bij jou maar de middelste net drie is super geinteresseerd en wil overal mee helpen. Wij maken nu ook stappen in die richting. Vind het ook gewoon heel gezellig en zij voelen zich ineens heel groot en verantwoordelijk 🙂
    Maai onlangs geplaatst…Jongensmoeder

  14. Van mij mag ze overal mee helpen. Scherpe messen wil ze zelf niet, die zijn voor mama volgens peuter. Dan wordt ze boos en wil ze alleen met haar plastic ikea mes helpen. Hoop ook dat ze door het te laten helpen er liefde voor kweekt.
    Linda onlangs geplaatst…Voor de zomer; Sandalen van Shoesme

  15. Hier mag peuter meehelpen met het bakken van muffins. Hij mag alles er in gooien en roeren en de vormpjes in de bakplaat zetten. Hij luistert alleen niet altijd heel erg goed en heeft zich daardoor wel eens verbrand aan een hete bakplaat. Soit, dat hoort erbij. Nu luistert hij tenminste weer erg goed in de keuken en probeert hij geen cakejes meer te stelen uit een afkoelende bakplaat.
    Hij is wegens een vorm van dyspraxie niet handig genoeg voor het helpen met snijden, maar nu ik jouw mesje heb gezien ga ik daar naar uitkijken. Smeren van brood lukt hem bijvoorbeeld ook echt niet goed. Hij helpt wel graag met het wassen van sla en andere tuin-producten. Alhoewel vaak een blaadje verandert in een bootje en koken dan helemaal niet meer belangrijk is. 😉
    Lilaliene onlangs geplaatst…Ouders Natuurlijk Beurs verslag

  16. Eveline

    Natuurlijk helpen ze mee! Ze helpen ook met opeten, dus ook met klaarmaken/klaarzetten etc. Maar dat is hier geen straf, vooral mijn zoon (3,5) vind het machtig mooi. Die zet zijn kruk het liefst voor mijn neus aan het aanrecht. Zo dicht mogelijk bij de actie.
    En ook hij krijgt een scherp met om mee te snijden, hoe leren ze anders om te gaan met “gevaar”? Een kind van 8 dat niet weet om te gaan met scherpe messen is m.i. gevaarlijker dan een kind van 4 dat behoedzaam met scherpe messen werkt. (lucifers, ook zo iets. Ik verstop de lucifers niet ergens, ze leren hier gelijk dat ze die *nog* niet zelf mogen gebruiken. Dat het geen speelgoed is.)
    Ik geef mijn zoon trouwens ook “grote mensen” bestek. Wat heb je nou aan een vork die niet kan prikken (waardoor aardappeltjes, stukken groenten etc van het bord vliegen door wild geprik) Aan messen die niet kunnen snijden (waardoor hij heel veel kracht zet, uitschiet en de helft van zijn bord over de tafel schuift én nog steeds zijn vlees niet kleiner heeft) En aan lepels die zo plat zijn dat er geen soep op blijft liggen…

  17. lindy

    Mijn oudste van 11 kookt deze vakantie 1 dag per week. Alleen vlees snij ik, meer zodat er nog overblijft en niet elk mini stukje onderzocht wordt op iets wat er niet bij zou horen. (Hij wil het zo graag zo goed doen.)
    En dochter van bijna 3 snijdt haar eigen mango komkommer en brood. Met een schilmesje. De andere zijn nog veel te groot voor haar.

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.