Keuzestress; oma twijfelde niet

Reacties 13

Mijn grootmoeder is mijn grote voorbeeld: niet alleen is ze al bijna 50 jaar gelukkig getrouwd, ook weet ze er elke dag extreem stylish uit te zien, vaak mèt hoed èn handschoenen maar altijd zonder stoffig oma imago. Je zou haar geen dag over 65 geven met haar kittige hakjes, zolang we met de taxi gaan, en jawel, met netpanty. Ze lijkt zo weggelopen uit de vogue, als die kleding zou showen voor stijlvolle dames van in de 80.

Ze liet laatst vallen dat ze het voor vrouwen van mijn generatie maar wat moeilijk vond, voor haar was alles zo duidelijk. Toen ze zwanger werd stopte ze met werken en toen werd ze moeder, 4 keer want goed katholiek. Heerlijk om niet te hoeven nadenken of dat wel de juiste keuze was. Ik stond met mijn feministisch geïndoctrineerde hoofd even op mijn achterste poten want we voor al die keuzevrijheid is toch gevochten. Dat ik een hogere opleiding heb en een carriëre kan hebben naast mijn gezin is toch een groot goed!

Maar langzaam aan begon me te dagen dat ze ergens wel een punt had. Natuurlijk is het fantastisch dat we al die mogelijkheden hebben maar omdat je tegenwoordig echt kiest voor een kind zie ik om me heen dat het veel mensen bijzonder zwaar valt. Je hebt er toch na veel wikken en wegen en carriereplanning voor gekozen om een kind te krijgen? Waarom is het dan niet super fabeltastisch elke dag?Ik heb daar zelf ook mee geworsteld. Wij zijn gewend dat het leven maakbaar is, daarvan moet je heel snel terugkomen als je kinderen krijgt. Die laten zich niet in een schema dwingen en dat moeten we ook niet willen. Je leven staat voor een behoorlijke periode vooral in het teken van het wurm. Dat kan moeilijk zijn als je hele leven in het teken heeft gestaan van jouw keuze’s.

Ook niet makkelijk

Terug naar mijn grootmoeder. Nee ze vond het ook niet altijd makkelijk, 4 kinderen dicht op elkaar, hard werken, druk huishouden en een half uur omlopen omdat de worst daar een duppie goedkoper is. Toch heeft ze nooit getwijfeld aan haar keuze’s, heeft ze nooit gedacht had ik maar geen kinderen gekregen. Die optie was er nu eenmaal niet dus ze maakte er het beste van. Nog een groot verschil: er werd niet op haar neergekeken omdat ze, ondanks haar opleiding tot en ervaring als basisschooljuf, thuis was met haar kinderen.

Dat is nu wel anders, als je er voor kiest om thuis te zijn met je kinderen moet je dat overal en altijd uitleggen. Mensen gaan er ongevraagd van uit dat je wel geen baan zult kunnen vinden of dat je het wel lekker vind om van je man zijn geld te leven. Dat het een legitieme keuze is komt bij de meeste mensen niet eens op. Je hebt tegenwoordig zoveel mogelijkheden, dat je die weggooit om thuis met de kinderen te zijn en een half uur om te fietsen omdat de worst bij die andere super in de aanbieding is, onbegrijpelijk.

Niet alleen

Er is nog iets wat het leven van mijn grootmoeder als huisvrouw positief beinvloedde: ze was niet alleen. Haar hele straat bestond uit gezinnen met een huisvrouw. Dat maakte het huisvrouwenbestaan een stuk minder eenzaam dan het nu is. Even op de koffie, de kinderen even bij de buurvrouw laten zodat je met de jongste naar de dokter kan, niet meer dan normaal. Nu ben je als huisvrouw in de minderheid, woon je in een straat die de hele dag leeg is en zijn er geen buurvrouwen thuis. In ieder geval geen jonge vrouwen met kinderen.

Ik stel niet voor om terug te gaan naar die tijd. Ik ben blij met de mogelijkheden en kansen die ik heb gekregen. Toch wil ik iets van de trots van het huisvrouw zijn terug. Dat mensen niet raar opkijken als je zegt dat je thuisblijfmoeder bent, beter nog dat je daar net zo goed respect voor krijgt als die hardwerkende cariëremama én die drukke part time thuisblijf part time carrieremama. Dat het net zo goed normaal is.

Ik maakte laatst nog een filmpje over de beladen term huisvrouw:

Heb jij wel eens last van keuzestress?

13 reacties

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.