mag ik je een kusje geven

Mag ik je een kusje geven?

Reacties 5

“Mag ik je een kusje geven?” Is een vraag die bij ons thuis erg vaak gesteld wordt. Ik geef mijn kinderen namelijk graag kusjes en ik vraag daar ook hun toestemming voor. Overdreven? Nee hoor. Zo leren ze impliciet dat ze intimiteit kunnen weigeren, dat ze daar zelf de baas over zijn en dat is heel erg belangrijk.

Natuurlijk trek ik een niet willende peuter wel eens een schone luier aan onder sterk protest, ook grijp ik een van de mini’s heus bij de arm als ze dreigen over te steken zonder te kijken maar een basisbesef van zelfbeschikking probeer ik er echt in te bakken, voor henzelf maar ook voor eventuele latere partners. Misschien denk je nu: “ach mens, ze zijn 2 en 4, kinderen zijn daar helemaal niet aan toe hou op joh!” En dat snap ik maar denk er eens even over na.

Stel je kind wil geen kus krijgen maar jij dringt het op, of oma of tante Bep die er ook nog maar eens stevig in de wangetjes knijpt, wat leert het kind dan? Ik moet doen wat een volwassene wil, ook als ik het niet wil, al is het iets dat soms fijn is. Hoe moet een kind dan weten dat hij (of zij natuurlijk) het wèl mag weigeren als het iemand is met minder goede bedoelingen? Door duidelijk te maken dat je kind nee mag zeggen als het om intimiteiten gaat, zelfs al gaat het om een kusje van mama maak je je kind weerbaar.

Seksuele voorlichting

En die eventuele latere partners, dat lijkt heel ver weg. Maar ik had mijn eerste zoen toen ik 15 was en was daarmee een van de laatste van de klas, 11 of 12 was veel gebruikelijker. Natuurlijk hadden we seksuele voorlichting gehad op school, dat ging vooral over condooms en over nee zeggen als je niet wil. Het ging niet over hoe je met een nee omgaat als je die te horen krijgt. Doordat ik mijn kinderen laat zien dat ze nee kunnen zeggen tegen mijn verzoek om een kus zonder negatieve consequenties leren ze dat dat ok is. Ik hoop dat ze tegen die tijd daar dan ook respectvol mee om gaan. In ieder geval zal ik ze tegen die tijd deze video laten zien.

Mijn kinderen zeggen trouwens zelden nee, alleen als ze boos op me zijn en soms als er iets heel ingewikkelds gebouwd wordt. In dat laatste geval moet ik even wachten en dan komen ze het kusje later brengen. zo lief. Ze vragen het bij elkaar ook al regelmatig “wil jij een knuffel?” dat scheelt nogal in gemep. Als de kleuter zijn kleine broertje ongevraagd knuffelt gaat dat nog wel eens mis.

Geen gedwongen intimiteiten

Op familiebijeenkomsten is het soms iets moeilijker, de oma’s en opa’s snappen het, die weten ook dat als ze een nee te horen krijgen er na een half uurtje acclimatiseren echt wel een kus komt. Sommige aanhangende familieleden heb ik wel eens terecht moeten wijzen. Niemand dwingt mijn kinderen tot intimiteiten, hoe goed je het ook bedoelt!

Vraag je het altijd??? Nee, soms maak ik een kusgezicht en kijk dan of er positief wordt gereageerd en als we aan het knuffelen zijn vraag ik ook niet altijd om toestemming. Maar als ze aan het spelen zijn bijvoorbeeld wel altijd, ik denk er niet eens meer bij na.

Vraag jij je kinderen om toestemming voor een kus?

5 reacties

  1. José

    Zo is het ook belangrijk dat je tijdens het stoeien/kietelen stopt als het kind stop/hou op zegt, ook al zie je aan de pretoogjes dat ze eigenlijk nog een keer willen. Gewoon even pauze en het kind geeft zelf wel weer aan of het klaar is voor de volgende ronde kietelen. 🙂
    Vinden sommige mensen in mijn omgeving ook overdreven maar stop is stop, ook als de gekietelde dit met een grote lach zegt, Zo leren ze dat ze grenzen mogen stellen wat betreft hun eigen lichaam en net zo belangrijk dat ze naar de ander moeten luisteren als die stop zegt.

  2. Brenda

    Dit was nou echt nog nooit bij mij opgekomen, maar ik vind het een hele goede. Mijn zoon en ik zijn nogal knuffelig, maar dan nog vind ik dit heel verstandig om te vragen vooral als je zomaar een kusje geeft. Al moet ik wel zeggen: ik vind het zelf heel leuk om zomaar een kusje te krijgen van mijn geliefden hoeven ze echt niet te vragen hoor 🙂 Als ik er zo over nadenk hebben wij zelfs wel eens gezegd: ‘joh geef oma even een kusje/knuffel” i.p.v. “het hoeft niet als je niet wil”. Vonden we dan zielig voor oma…. Hoe krom kun je soms denken he….

  3. Lineke Hulzinga

    Goed punt! Hier pols ik eigenlijk vooraf even hoe de staat is. Een spontane aanraking als knuffel of kus is eigenlijk vaak wel gewenst. Maar ik ken mijn kinderen goed genoeg te weten wanneer ze het misschien niet zouden kunnen waarderen en dan vraag ik altijd. Juist nu ze de puberteit in gaan is het vaker vragen dan voorheen 😉 Het altijd vragen aan hen zou betekenen dat zij ook altijd moeten vragen aan mij, en ik ben juist zo blij met de spontane knuffels en kusjes. (en zij ook trouwens) Hier gaat het veel op gevoel, en theoretisch zou ik daar wel eens naast kunnen zitten natuurlijk, maar dat heb ik nog niet meegemaakt. Voor ons werkt dit, de middenweg, zeg maar, wel het beste. Maar nou zijn wij dan ook wel 3 erg gevoelige dames bij elkaar 😉

  4. Ik ben er zelf niet zo heel bewust mee bezig geweest door te vragen of ze een kusje willen, maar ze weten dat ze ook mogen weigeren. Andersom vragen ze bij mij wel of ze op schoot mogen of tegen me aan mogen hangen op de bank, omdat ze weten dat ik hoer ook niet altijd behoefte aan heb, haha!
    Jacqueline onlangs geplaatst…Terugblik schooljaar 2015 – 2016

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.