Leren koken

Reacties 7

Ik heb op de middelbare school een pannenkoek moeten bakken en pasta moeten maken voor een cijfer. Moet dat nog tegenwoordig? Niet dat ik daar iets van geleerd heb trouwens want ik moest de pannenkoek maken met koffiemelk en bij de pasta werd er verwacht dat ik bolognese op zijn Hollands maakte. Je weet wel: grijze gehaktbrokjes zwemmend in smakeloze rode saus met veel te grote stukken paprika. Ik was toen al zo pretentieus als de pest en maakte tagliatelle met gerookte zalm, courgette en pijnboompitten. De leraar vond het nodig om mij een 9 te geven omdat ik de pijnboompitjes iets verder had mogen roosteren….. Het steekt me nog steeds.

Die zwarte dag uit mijn middelbare schooljaren illustreert wel hoe ik tegenover eten sta. Waarom zou je grijze bolognese eten als je ook gerookte zalm tagliatelle kan maken? Ik denk dat dat de enige reden is dat ik kan koken: ik hou van eten.

Wij hadden het niet breed toen ik klein was en mijn moeder kocht vooral pure ingrediënten: groenten en fruit van de markt en sausjes maakte ze zelf. Toen mijn huidig echtgenoot voor het eerst lasagna voor mij ging maken moest hij een pakje lasagnasaus kopen; dat was voor mij zo’n bizar gegeven.

Ik wil hierbij wel aangeven dat ik niemand veroordeel om zijn wereldgerechten of mix voor spaghetti. Het is heel fijn de introductie van deze goedverkopende doosjes er voor gezorgd heeft dat mensen wat meer zijn gaan durven op eetgebied. Toch hoop ik dat men de overstap durft te maken naar volledig zelfgemaakt. Het is goedkoper, lekkerder, gezonder en, geloof me nou maar, niet echt moeilijker.

Koken gaat, zoals zoveel in het leven, vooral om zelfvertrouwen. Als je van jezelf weet dat het je wel zal lukken dan lukt het meestal ook. Bij mij fikt er in de keuken ook regelmatig iets aan, gooi ik ergens te veel zout bij of laat ik groente te lang koken. Zo leer je koken, met vallen en opstaan, met verbrande nasi en natte cake.

Mensen denken dat ik goed kan koken. Dat klopt ook wel, ik maak alles zelf, kook elke avond en draai mijn hand niet om voor een gebraden gans. Dat ik bechamelsaus niet uit een pakje maak heeft meer te maken met gierigheid en afschuw van e nummers dan van echte kunde. Ik heb nooit kookles gehad, ik ben gewoon begonnen met koken. Ik kan koken omdat ik het veel doe, ik kan goed koken omdat ik lekker wil eten. Tegenwoordig denken veel mensen dat je voor een leuk gerecht een duur maaltijdpakket in en te ruim bemeten kartonnen doosje nodig hebt. Dat moet er echt uit.

Hoe heb jij leren koken?

7 reacties

  1. Bovendien zijn mislukte gerechten niet altijd vies en komen nieuwe uitvindingen soms juist voort uit mislukkingen. Ik herinner me nog goed die avond dat mijn hartige taart maar niet stevig werd, hoe lang ik ‘m ook in de oven liet staan… Tada: de geboorte van de stoofquiche.

  2. Lana

    Jaaah, hoe kon ik die vergeten 🙂

  3. Lotte

    De geboorte van de stoofquiche kan ik mij nog herinneren als de dag van gisteren. “U zag het hier eerst mensen!”

  4. En vergeet vooral niet de makkelijke variant op leren koken: beginnen met het volgen van een recept, en vervolgens het steeds meer ‘eigen’ maken door elke keer kleine variaties toe te passen. Andere groenen, een scheut wijn door de saus, variëren op kruiden en kaassoorten – kleine variaties die soms veel verschil uitmaken!

  5. Lana

    Juist! Het eigen durven te maken en dat komt met zelfvertrouwen.

  6. Lotje

    combineren van recepten. Dus het pizzabeleg in de quiche en de vulling van het libanese broodje in het scandinavische deeg doen. En veel proeven van lekker eten 🙂

  7. ooit leren koken op de huishoudschool daar alles geleerd en in de loop van jaren blijven oefenen,
    nu het stokje doorgeven aan de kinderen enwat opvoeden betreft voet bij stuk blijven houden ik heb inmiddels pubers wat een gezonde levenstijl wel eens lastig maakt.

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.