Hoe men gaat zitten

Reacties 5

Als je denkt dat de damesbladen van nu goed zijn in je een complex aan praten, geloof me, in de jaren 40 werd je door het lezen van een tijdschrift al onzeker over hoe je zit! Het tijdschrift Moeder publiceerde in 1947 deze overpeinzingen in een tearoom: 

Het was nog vrij vroeg, dus ik had een hoektafeltje kunnen bemachtigen. En van dat plaatsje af, kon ik mooi iedereen, die een kopje thee kwam drinken na het vermoeide winkelen, zien binnen komen. Wat is het eigenlijk niet amusant voor een vrouw, andere vrouwen eens kritisch te bekijken. Het heeft mij die middag ook zeker niet aan de nodige kritiek -inwendig- ontbroken, want wat lopen er toch veel vrouwen slordig en nonchalant bij. Een zich werkelijk aardig bewegend figuurtje ziet men zelden. En ik vroeg mij af: “Is het moe-zijn van het boodschappen doen werkelijk wel een aanvaardbaar excuus voor de wijze, waarop, zovelen om mij heen, zich op hun stoel laten zakken en gaan zitten?” “Hebben zij ooit rondgekeken en opgelet, hoe anderen op hun stoel zitten?” “Hebben zij ooit gedacht, maar zó hoop ik toch niet dat mijn houding en mijn bewegen is!”

Ik zou iedereen willen aanraden, ga eens, zoals ik, een uurtje in een restaurant of lunchroom zitten en kijk eens rond. Er zouden wijze lessen uit geput kunnen worden. Men zou een beetje gevoel kunnen krijgen voor een mooie en een lelijke houding. Men zou misschien proberen eens op zichzelf te letten en zichzelf in dit opzicht een beetje te verbeteren.

hoe zitten 1Op enkele fouten wil ik toch wijzen, die je zo algemeen om je heen ziet. Daar is de dame, die binnenkomt, op een taveltje afstevent -dit is het kordate type!- een stoel achteruit schuift, daarna een uiterst gracieuze hoekige stand aannemend, die vooral van opzij gezien, altijd weer koddig aandoet, boem, zit. Dit is toch niet nodig. Men behoeft toch niet een extra holle rug te trekken, voor men zich neerzet.

Het staat altijd bevalliger, indien men juist de rug even rondt. Een opmerking ten gunste van deze categorie dames moet mij toch van het hart. “Deze dames zitten namelijk meestal keurig recht, hoewel de rechtopgestrekte holle rug dikwijls geforceerd aandoet.

hoe zitten 2Dit kan men echter niet zeggen van diegenen, die juist niet achter op hun stoel, maar voor op het puntje gaam zitten, en dan toch achterover leunen, met een ronde rug, een ingezakte borstkas en -het spijt mij, dat ik het moet zeggen- een zeer onvoordelig uitkomend buikje. Dit is meestal het tengere slank gebouwde type, dat dus zeker niet over dit laatste euvel hoeft te klagen. Door hun manier van zitten komt het aardige figuur helemaal niet tot zijn recht.

Er zijn er ook, die op het puntje van de stoel zitten, maar die steunen met de ellebogen op tafel; dat ziet er voor hun overbuur niet slecht uit, maar als die nu eens tegelijkertijd onder de tafel zou kunnen zien en daar rond de stoelpoten aan weerszijden een been geslingerd ontwaarde……?

hoe zitten 3Trouwens- de stand van de voeten, hoevelen letten daar op? De voeten ver uit elkaar, recht naar voren geplant òf – toppunt van onnozelheid, – de schoenpunten naar binnen wijzend…. De benen zijwaards geschoven en de voeten helemaal in de enkels gezwikt, zodat de schoenen op hun kant erbij liggen…. De onderbenen helemaal onder de stoel naar achteren gestoken, waar, ver uit elkaar, de punten van de schoenen, ferm in de grond gepriemd staan. Hoe veelvuldig zien wij om ons heen deze fouten maken?

Maar hoe dan? Hoe moeten zij dan wel zitten?Ten eerste: ga zitten, midden, achter op de stoel, de beweging beheersend, door langzaam de knieën even naar voren te brengenen de rug iets naar achteren te ronden. Daarna kunt U gerust leunen, waarbij U er toch op moet trachten te letten, dat u de rug doorstrekt.

Men moet als het ware het gevoel hebben, dat men zich lang maakt, de schouders omlaag, -niet naar voren,-trekken, de hals langmaken, waardoor het hoofd hoog gehouden wordt. Denk eraan, het lichaam strekt zich niet, als de kin omhoog wijst, men moet juist de kruin van het hoofd hoog dragen.

Deze houding behoeft niets geforceerd te krijgen en dit is ook niet de bedoeling, want een gespannen houding kan men op den duur toch niet volhouden, en is zeer vermoeiend. Toegegeven, het geregeld denken aan de wijze, waarop men loopt, staat en zit, is ook vermoeiend, maar heeft men zich aangewend een goede houding aan te nemen, dan wordt die langzamerhand, onbewust, natuurlijk en mooi.

En de voeten! Daar is geen speciale regel voor te geven, als men zich maar voor ogen blijft houden, dat het altijd beter staat, als men de voeten dicht bij elkaar houdt. Dit geldt voor het staan, dit geldt ook voor het zitten.

Een goede houding is lang niet het voornaamste in het leven. En toch is het voor iedere vrouw prettig te weten dat zij zich correct gedraagt. Zeer zeker is het gaan en blijven zitten een voorname factor hierin, die nogal eens over het hoofd gezien wordt.

Zit jij correct? Ik in ieder geval niet!

5 reacties

  1. Hahaha, geniaal stuk! Mocht je nog zo’n artikel tegenkomen maar dan voor zwangere dames, dan hoor isbhet graag 😉

  2. Goed, dat hoort natuurlijk zonder spelfouten en ik was nog niet klaar… Moet dit soort dingen niet op m’n mobiel proberen te doen 🙂
    Wilde dus nog zeggen dat ik het maar wat lastig vind om met mijn 7 maanden buik een beetje op een charmante manier te (gaan) zitten, laat staan opstaan. Ben benieuwd hoe ze daar in die tijd mee om gingen 🙂

  3. Onderuit gezakt en met de ellebogen op tafel, schoenen uitgeschopt en de voeten om de stoelpoten gevouwen. Ik geloof dat ik gezakt ben.
    Loes onlangs geplaatst…Verboden vruchten

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.