Gaat staan plukken

Reacties 16

Het mag dan misschien pruimentijd heten, dit is voor mij veel meer bramentijd. Om de paar dagen maken de boys en ik een rondje langs onze plaatselijke struiken. Deoogst wordt gespoeld en gaat in de vriezer, net zo lang tot we genoeg hebben voor een portie jam of siroop. Ik hoor je denken: “jaaah maar er zijn hier in de buurt geen bramen en jij hebt makkelijk praten want jij hebt daar tijd voor zo thuis.” Weet je, dat kan misschien wel zo zijn maar heel waarschijnlijk is het grote onzin. Ik dacht dat namelijk ook altijd, totdat bleek dat ik al 4 jaar vlakbij een bramenwalhalla woon.

Bramen zijn natuurlijk eigenlijk gewoon onkruid. Als je eens een braamstruik hebt moeten weghalen uit je tuin weet je dat, dikke takken met doorns en het woekert en woekert totdat je geen tuin meer over hebt. Maar in de openbare ruimte is het een kado, gratis zomerfruit en tijdsverdrijf. Ook is het een mooie manier om kinderen te laten zien hoe fruit groeit en hoe de seizoenen werken. Ook is die jam die op zondag op tafel komt opeens geen fabriekstroep met glucosestroop meer maar een pot huisgeplukte handgemaakte herinnering aan de zomer.

Leesvoer bramenIk ben dol op bramen maar ze zijn erg duur, jam maken van gekochte bramen is dus geen beginnen aan. Maar wat blijkt, ik woon echt op een steenworp afstand van een paar zeer rijke struiken. Ik heb het geluk dat ik redelijk dicht bij het spoor woon. Naast dat spoor staan hoge hekken en er is geen betere plek voor bramen dan dat. Behalve dan het kleine slootje met  hoge wallen er naast. Je denkt misschien dat er bij jou in de buurt niets is maar stap op je fiets en zoek naar plekken die geschikt zouden kunnen zijn, je moet er alleen je ogen voor openen. Ik woon hier al bijna vijf jaar, ben duizende keren langs de struiken gefietst maar pas toen ik besloot er naar te zoeken zag ik ze opeens, je moet het willen zien.

Maar hoe pluk je als je met een berg kinderen op stap moet, dat is toch niet te doen? Jawel hoor. Iedereen een stevige jas aan die tegen een stootje kan, laarsjes aan en naar de struik, al dan niet met eigen fiets of loopfiets. Je leert kinderen van twee jaar al heel makkelijk welke lekker zijn en welke niet. Alleen de glanzende zwarte plukken die net zo hoog zijn als je hoofd, lager kunnen er dieren op plassen dus die mogen ze niet. Zij proppen zich vol terwijl jij je mand vult met de rest. Ja ze zullen af en tie een braam raken maar ze leren snel genoeg voorzichtig zijn. Waarschijnlijk eindig je vlak bij het spoor dus als ze geen trek meer hebben in bramen kunnen ze fijn treinen kijken. LeesVoer bramenThuis kan je de oogst natuurlijk meteen opeten maar je kunt er ook voor kiezen om ze te spoelen en in een plastic zak in te vriezen. Bij de volgende trip kan je dat weer doen, net zolang tot je genoeg hebt voor een taart of jam en dergelijke. Waarschijnlijk vind je een heleboel onrijpe bramen dus kan je die struiken op de agenda zetten voor over een paar dagen.

LeesVoer bramenDenk nou niet: “pfff zoveel moeite voor een beetje fruit, zo’n pot jam kost zo weinig daarvoor hoef je het niet zelf te maken.” De hele ervaring van het plukken en het verwerken geeft kinderen het besef dat dingen niet in de supermarkt groeien, en daar kunnen we onszelf ook wel eens aan herinneren.

Ben jij een wildplukker?

16 reacties

  1. Pingback: Leesvoer en blikvoeding | Eurolac!

  2. Pingback: Gaat nog meer staan plukken | LeesVoer Gaat nog meer staan plukken | Een zoektocht naar domestic bliss omgetoverd tot smakelijk leesvoer

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.