Eerlijk bloggen

Reacties 23

Een vriendin gaf mij een artikel over de schijnbare perfecte wereld van bloggende vrouwen. Ik besefte dat ik me daar ook schuldig aan maak. Daarom vandaag een iets te eerlijk blog over een doorsnee dag in huize leesvoer.

Er zijn van die dagen, die dagen die geen einde lijken te hebben, die dagen dat je begint te twijfelen aan je geschiktheid als moeder. De peuter begint al vroeg door het huis te stuiteren en de baby heeft een grafhumeur en vier doorkomende tanden. Tegelijkertijd besluit de ene kat te kotsen op de pers en de andere kat brengt zijn nieuwste aanwinst binnen, een verse dikke dode muis.

De koffie is op en de peuter weigert zijn vieze luier te laten verschonen. De baby kruipt tegen een stoelpoot aan en terwijl ik hem troost brandt de havermout aan. en het is nog niet eens acht uur. Een uur later sta ik in de motregen met een baby op de buik aan het spoor te verkleumen terwijl de peuter eist dat er meer treinen langskomen.

Als ik hem dan uiteindelijk naar huis krijgt vindt meneer dat de klok al vijf is en dat hij daarom recht heeft op de tablet, de klok is jammergenoeg pas tien dus ik legt heel mijn ziel en zaligheid in een mooie treinbaan zodat hij even zoet is.

“Whaaaaaaaaaaaaaaa” Het ging heel even goed maar peuter is boos op de baby die zijn treinbaan kapot maakt en zet dat even kracht bij door met een treintje op het kleine hoofd te timmeren. Na een stevige blauwhelmsessie en een rijstewafel met pindakaas lijkt er even rust in de tent.

“Neeeeeh isseh niet slaaptijd” Schreeuwt meneer in mijn oor. “Isseh nog eveh treine pele.” Maar helaas, het is toch echt slaaptijd en meneer gaat met een relatief weinig gepiep toch even slapen. Nu de baby ook in bed krijgen en misschien. Heel misschien heb ik dan even de tijd om onder te tafel de opgedroogde havermout weg te bikken en ik wilde ook nog bloggen vandaag.

Aaaaaah rust, ze slapen beide en ik kan even wat eten, dan ga ik zo wel onder de tafel aan de slag….. “Whèèèèèèèèèèèè” Ah shit.

Ok met een baby in de doek kan ik in ieder geval alvast het eten voorbereiden en zo slaapt hij in ieder geval even lekker. Even de vieze afwas opzij schuiven, dan past mijn snijplank er misschien net naast. Ah man alle pannen zijn vies, wanneer hadden we hutspot?!

“Ben efeh wakkur” De peuter stormt de kamer in en geeft me een dikke knuffel, hij loopt naar zijn speelgoedkast en kiept al zijn puzzels op de grond waarna hij de ton met duplo ondersteboven gooit. Fijn.

Terwijl de baby aan het drinken is ben ik opeens de peuter kwijt, het is ook verdacht stil. Ja hoor, hij staat in de keuken met een mes de pindakaaspot leeg te eten.

Na nog een rondje “de klok isseh vijf” vs “nee hoor de klok is pas vier” wil meneer wel helpen met de was. Terwijl ik een natte was ophang besluit de peuter dat de was uit de droger in de wasmachine moet. Hij is niet te overtuigen van het tegendeel. Een peuter uitleggen dat de droge was al schoon is blijkt  moeilijk als er een baby op je rug aan het krijsen is.

Ik wil nu eigenlijk ook wel dat de klok vijf is. Gelukkig wil peuter wel samen met mij opruimen zodat er ruimte is om tablet te kijken. Ik moet alleen wel helpen, terwijl wij de puzzels uitzoeken gooit baby de ton met duplo weer om.

De troetelbeertjes schallen door de kamer en ik vlucht naar de keuken. De baby wil niet op mijn rug maar hij heeft even pech. Terwijl ik op de voorste pit risotto maak staat op de achterste pit een pan wol te pruttelen want hè mama wil ook wat leuks en die wol verft zichzelf niet. Misschien krijg ik vanavond nog wel even de tijd om te breien.

Vader komt thuis en na stevig gesputter gaat de tablet weg en komt de peuter aan tafel. De baby smeert rijst in zijn ogen en duwt iets te enthausiast wortels in zijn mond. Dit in tegenstelling tot de peuter die zijn bordje resoluut wegduwt en alleen yoghurt eet.

We slaan het bad maar even over na deze dag, vader legt peuter in bed en ik de baby. Straks even lekker samen op de bank Game of Thrones kijken.

Maar nee. Ik val naast de baby in slaap. En word wakker met een springende peuter op mijn bed.

 

23 reacties

  1. Bedankt! Vandaag is het hier zo’n dag… moeder verkouden en lamlendig, peuter slecht geslapen en dus humeurig en kleuter met bakken energie..

  2. Over 18 jaar…: je komt tegen 24 uur thuis van het laatste rondje met de hond. Bij de schuurdeur staat een beschonken 20-jarige zich af te vragen waarom hij de sleutel niet in het slot krijgt. Omdat het allemaal niet lukt, gaat hij huilen. Je brengt hem naar bed en biedt een teiltje aan wat hij afslaat…
    Om 6 uur ’s ochtends hoor je geloop op de trappen en lawaai in de douche. Het kind komt de slaapkamer binnen met de vraag of je kunt helpen met het verschonen van zijn bed. Gelukkig heeft hij zelf het vieze bed al afgehaald. Je helpt hem met het opmaken van het bed, ondertussen de kots op de vloer omzeilend vanwege je blote voeten. Het teiltje is gelukkig nog wel schoon…

  3. maaike

    heerlijk, ik heb even hardop gelachen! ( uiteraard van herkenning)

  4. Ellen

    Hoe herkenbaar! Een welkome afwisseling tussen de perfecte mama blogs, waar moeders altijd onberispelijk gekleed op foto’s staan, nooit babykwijl op hun shirt hebben en altijd alleen maar verantwoorde knutselspellen doen en nooit toegeven dat ze hun peuter soms wel eens even achter het behang zouden willen plakken. Heerlijk geschreven!

  5. Nell

    LOVE IT!
    @Inenomdekas, dat is helemaal een heerlijk verhaal 😉

  6. Mieke

    heeeeeel herkenbaar! hier vandaag zo’n dag….hier gaat dan overigens die tv dan maar een keer eerder aan, ik ben ook maar een mens 😉

  7. Rachel

    Hoop dat de dag na deze dag beter ging. Oh, wacht..

  8. Dit is een blog om in een lijstje te zetten!

    Als je dit over zo’n 10 jaar zelf nog een keer terugleest denk je bij jezelf: Wat had ik het gemakkelijk toen ze nog klein waren.

  9. Goh, zo’n dag heb ik nou nooit ;-).
    Heerlijk om even te lezen dat het volstrekt normaal is hoe mijn peuter & kleuter zich gedragen.
    En dank voor een blik in de toekomst, Inenomdeklas
    Ik kan niet wachten 😀

  10. june

    heeeel herkenbaar, afgezien van de treinen kijken, dat hoefde niet van mijn meiden 😉

  11. madelief

    en weet je? als ze pubers zijn denk je er met heimwee aan terug,echt waar 😉 gr madelief

  12. ja, zo is het! ik heb je voorbeeld gevolgd en ook maar eens een goed eerlijk blogje geschreven : )

  13. Carien

    Je allerleukste blog tot nu toe, heb heel hard gelachen!
    En uiteraard 100% herkenbaar (hier 1 peuter en 2 baby’s), inclusief het gemekker om de tablet vanaf ’s ochtends vroeg en de grote opluchting als vader thuiskomt.

  14. Carien

    Oh ja, de baby’s krijgen momenteel allebei twee tanden door dus in totaal ook vier doorkomende tandjes. ‘k Moet heel gauw leren dubbeldragen.

  15. Pingback: Nog lang en gelukkig | LeesVoer Nog lang en gelukkig | Een zoektocht naar domestic bliss omgetoverd tot smakelijk leesvoer

  16. Pingback: De kindloze vriendin | LeesVoer De kindloze vriendin | Een zoektocht naar domestic bliss omgetoverd tot smakelijk leesvoer

  17. marloes

    O heerlijk, daar waren wij even aan toe. Mijn man en ik hebben tranen met tuiten gelachen.

  18. Houria

    Geweldig en heel herkenbaar……ik vind je tof en lees graag mee…

  19. Malini

    Hihi, sorry dit is toch wel een beetje grappig… maar wat zal je blij zijn als ze straks naar school gaan? 😛

  20. Pingback: Eerlijk bloggen: met twee kinderen naar buiten - LeesVoer

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.