Eerlijk bloggen: met twee kinderen naar buiten

Reacties 7

Omdat mommy bloggers altijd zo’n perfect leven lijken te hebben is het af en toe belangrijk om een eerlijk inkijkje te geven in de dagelijkse beslommeringen. Zo zit ik meestal deze stukken te tikken tussen acht en tien ’s avonds. Het enige moment dat ik er tijd voor heb! Waarom ik daar overdag niet aan toe kom? Met twee kinderen naar buiten komen duurt al zo verschrikkelijk lang dat er echt geen blogtijd overblijft!

08.30

Ok, er moeten boodschappen gedaan, het regent niet dus dat moet makkelijk lukken. Miniman, moet jij een schone luier? Oh, shit, letterlijk… Nee schat even niet met je handjes aan je piemel, nee hier heb je een random reader, oh wacht niet in je mond doen. Pfff zooooo schone billen, hmmm ik moet nodig weer een luierwas doen.

08.40

Ok, waar hangt die peuter uit? Hee wat doe jij in de koelkast?
“Ik wil stukkie worst!”
Ehm ja schat maar dat is op, daarom moeten we ook naar de winkel
“ik wil niet naar de winkel, ik wil heel graag stukkie worst wil ik echt heel graag, mag het, attebief?”
Lieverd als er worst was mocht jij natuurlijk een stukje maar kijk, het is op dus we gaan naar de winkel. De koelkast gaat nu dicht. Hee trouwens, heb jij nou in je broek geplast?
“ja”
(Grmblgrrrrrrrr…) Ok lieverd, kan gebeuren. Trek je broek maar uit en doe hem in de wasmand.
“ik wil stukkie wohoooorst”
(kalm blijven Lana, kalm blijven) Wat een goed plan peuterman. trek maar snel je broek uit zodat we een schone aan kunnen trekken en naar de winkel kunnen om worst te kopen!
“oh owkeeej”
Meneer sjort aan zijn broek en trekt hem op de meest zenuwtergende langzame manier uit.
(Oh er liggen geen schone broeken meer beneden) Jongens even niets slopen, ik ga even een schone broek voor peuter pakken en er een luierwas in doen.

09.00

“Mamaaaaaaah, Mamaaaaaaaaaaaaaah Dreumes heeft aan mij haar getrokkuh” Ik hoor de dreumes ook huilen dus trek de voorzichtige conclusie dat hier aan twee kanten lichamelijk geweld is gebruikt.

09.15

Ok, iedereen is getroost, heeft een schone broek aan, iedereen heeft sokken aan, hee wacht eens even. Miniman, jij had net nog twee sokken aan?! Ok nou dan maar twee verschillende. Peuter pak maar even je schoenen. Nee dat zijn je oude laarzen, die zijn te klein. “dese laarzen willik!” Tja probeer maar schat maar zit echt niet fijn hoor. Ik wurm de dreumes in zijn sneeuwpak en zijn schoenen, denk er op tijd aan ook zelf schoenen aan te trekken.

09.25

“Mamaaaaah mijn voeten zitten verkeerd” Ja dat dacht ik al lieverd. Nou hup je andere schoenen aan. Ok, iedereen een muts op en een sjaal. Nu alleen nog even mijn tas pakken jongens. Hey waarom ligt mijn portemonnee hier open op de grond met alle pasjes er uit?! PEUTER!! (nee lana, rustig blijven)

09.35

“Mamaaaaaah ik moet plassuh” Bakfiets neerzetten, peuter er uit, bakfiets op slot, deur open, dreumes zit nog in bakfiets en zet het op een gillen. Dreumes uit bakfiets, peuter snel op de wc “ik wil op het potjuh” Jammer joh, nu even op de wc. Dreumes trekt zijn muts af en rent giegelend naar binnen, struikelt dan over zijn voetjes en kan door zijn dikke sneeuwpak niet meer zelf omhoog komen, drama en huilen. Peuter heeft onder de bril doorgeplast en de broek is nat…

09.45

Alle brandjes zijn weer geblust, iedereen zit in de bakfiets, het begint te miezeren. Bakfiets neerzetten, op slot, deur weer open, regenkap pakken, bevestigen op bakfiets. “Mama mag ik rijstwafel, dreumes wil ook rijstwafel kijk mama hij wil ook eten, dat mag helemaal wel.” Hij heeft een punt want de dreumes is ondertussen hongerig en strontsjacherijnig, dus weer naar binnen om wat te eten te halen anders overleven we de supermarkt niet.

10.00

Na anderhalf uur kom ik aan bij de supermarkt, en dan moet het hele boodschappen doen nog beginnen.

Natuurlijk gaat het niet elke keer zo maar we hebben allemaal wel zulke dagen hè?

7 reacties

  1. Sandra Robben

    Nou en of we zulke dagen hebben. Bij ons met 4 kinderen, waarvan 1 zeer bewerkelijke met Down, en een moeder met een instabiel bekken, waardoor ze geen trap kan lopen of tillen. Au! Mijn man doet alle weekboodschappen, ik hoef hooguit een vergeten boodschapje bij de super vlakbij tussendoor te doen en zelfs dat lukt meestal niet. Ik heb de oudste van 8 wel eens alleen gestuurd omdat dat haalbaarder was….

  2. Imke

    haha! Heeeeel herkenbaar. En vanaf januari moet ik m’n oudste op tijd op school zien te krijgen… De hemel sta me bij.

  3. Barbera Veul

    Heel herkenbaar, zelfs na al heel wat jaartjes (tweeling is nu 19 en dochterlief 21, ik kreeg in anderhalf jaar tijd drie kids). Blij dat ik dit soort taferelen achter de rug heb, maar kan er met een big smile aan terug denken…

  4. Pingback: Zondags leesvoer | Eurolac!

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.