Dodenherdenking

Reacties 5

Ik zat helemaal klaar om een stukje te schrijven in de serie babyuitzet maar dit gaat echt voor.

Ik keek vanochtend mijn achtertuin in en toen zag ik het: mijn halve kruisbessenstruik was opgevroten. Toen ik dichterbij ging kijken schrok ik me een ongeluk want er zaten honderden rupsen in de struik. Van die gemene bladgroene rupsen die je gewoonweg niet ziet als je niet weet dat ze er zitten.

Gewapend met een bak heet water en een vleespincet ging ik aan de slag. Ik zou die rupsjes wel eens milieuvriendelijk verwijderen….. 228 rupsen later duizelde het me. Nog steeds, NOG STEEDS, zat de struik vol met rupsen. Toen was voor mij de maat vol. Ik plukte mijn nietsvermoedende spelende baby van zijn speelkleed. Prakte hem in de maxicosi en reed met gierende banden naar het tuincentrum.

Daar kocht ik een fles ecologische rupsenkiller, anders is het zonde van mijn kruisbessen, en met diezelfde gierende banden ben ik weer naar huis gereden. De baby weer aan het spelen gezet en aan de slag gegaan met mijn massavernietigingswapen.

Het is nu een uurtje geleden dat ik de rupsenkiller er op heb gespoten en nu al dit heerlijke resultaat.

Ik weet het, genieten van zo’n massamoord kan niet, zeker niet op 4 mei, maar die kloterupsen moeten van mijn kruisbessen afblijven. Ik hoop dat ze mooi incarneren en zal vanavond om acht uur nog even aan ze denken. Maar rupsje nooitgenoeg lezen we voorlopig niet meer voor.

 

5 reacties

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.