De weg naar bekwaam huisvrouwschap

Reacties 7

Via de moeder van een vriendin heb ik een prachtboekje in handen gekregen: ‘De Huisvrouw’ van E. Mesdag. Een herziene druk uit 1964, eerste druk is uit 1950. Een boekje dat als lesboek is gebruikt op veel scholen. Het is een soort cursusboek voor een beroepsopleiding ‘huisvrouw’ en wat ik er zo leuk aan vind is met hoeveel respect er wordt geschreven over het beroep huisvrouw.

Tegenwoordig wordt huisvrouw zijn door veel mensen gezien als een noodzakelijk kwaad. Het is iets dat niet anders kan en iets waar je zeker geen voldoening uit kunt halen. Zo kijk ik er zelf jammer genoeg ook naar. In dit boekje denken ze daar heel anders over:

“De huisvrouw wordt door de overheid niet erkent als iemand die een beroep uitoefend, omdat zij  niet wordt betaald voor haar werk. Dat is, hoezeer economen en statistici dat ook proberen goed te praten, een discriminatie.”

Het boek geeft dan een opsomming van mensen die ingehuurd zouden moeten worden om het huis op rolletjes te laten lopen als er geen huisvrouw zou zijn. Een opsomming waar ik me een beetje schuldig door voel want ik zit dit te typen in een rommelig huis met mijn afgekloven pyama nog aan terwijl er boodschappen gedaan moeten worden en de afwas tweehoog staat….

Hoe word je huisvrouw? Tegenwoordig is dat vaak een samenloop van omstandigheden, toen ging dat nog anders:

“Veel huisvrouwen zijn niet voor haar beroep opgeleid. Zij worden ertoe uitgekozen, geroepen door de man met wie zij trouwen. Men wordt immers huisvrouw door het sluiten van een huwelijk. (…) De Jonge vrouw heeft gelukkig meestal zo’n vaste wil om haar functie goed te vervullen en zo’n vertrouwen, dat zij kan volbrengen wat haar man van haar verwacht, dat zij daarin slaagt, geholpen door de liefde die veel moeilijkheden en teleurstellingen overwint. Wanneer zij en haar man in staat zijn te lachen om wat eens niet te best gelukt en de humor te zien in een situatie die eerst hopeloos lijkt, groeit zij als vanzelf uit tot een echte huisvrouw.”

Tja…. Is hoe het nu gaat beter? Ik ben toch geneigd te denken van wel omdat we toch meer een keuze hebben. Al zit ik nu ook thuis zonder dat dat een echt bewuste keuze was….

Gelukkig geven ze wel aan de de vrouw een keuze heeft, huisvrouw zijn hoeft niet hoor:

“Zij zou ook zelfstandig in het leven kunnen staan maar zij kiest het huwelijk.”

Er wordt hier ook wel al even aangetipt dat als je het niet gewoon bent, huisvrouw zijn misschien niet natuurlijk komt:

“Meisjes die opgroeien in een gezin waarin de moeder een goede huisvrouw is en meisjes die een goede huishoudelijke opleiding krijgen, zullen het heel wat minder moeilijk hebben bij het uitgroeien tot bekwame huisvrouw dan haar lotgenoten die deze voorrechten misten. Niemand zal echter ontkomen aan vallen en opstaan en door schade en schande wijs worden op de weg naar bekwaam huisvrouwschap, omdat iedere huisvrouw telkens gesteld wordt voor nieuwe onvoorziene situaties en zichzelf moet weten te redden. Wie de omstandigheden telkens weer de baas is, leert daarbij de voldoening kennen van het altijd afwisselende werk van de huisvrouw.”

Die laatste zin: “leert daarbij de voldoening kennen van het altijd afwisselende werk van de huisvrouw.” Dat is iets waar het mij echt aan te kort schiet. Voldoening in het huisvrouwschap. Op mijn werk had ik iets af en dan was ik trots. Nu heb ik de was gedaan en ik voel niets… Als ik zou kunnen leren voldoening te kennen door huishoudelijk werk zou ik dan een gelukkig mens zijn? Is misschien wel heel zen.

Zijn jullie trots als je iets huishoudelijks hebt gedaan. Voel je dan voldoening?

 

 

7 reacties

  1. Pingback: Het bestrijden van vermoeidheid | LeesVoer

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.