De weg naar bekwaam huisvrouwschap

Reacties 7

Via de moeder van een vriendin heb ik een prachtboekje in handen gekregen: ‘De Huisvrouw’ van E. Mesdag. Een herziene druk uit 1964, eerste druk is uit 1950. Een boekje dat als lesboek is gebruikt op veel scholen. Het is een soort cursusboek voor een beroepsopleiding ‘huisvrouw’ en wat ik er zo leuk aan vind is met hoeveel respect er wordt geschreven over het beroep huisvrouw.

Tegenwoordig wordt huisvrouw zijn door veel mensen gezien als een noodzakelijk kwaad. Het is iets dat niet anders kan en iets waar je zeker geen voldoening uit kunt halen. Zo kijk ik er zelf jammer genoeg ook naar. In dit boekje denken ze daar heel anders over:

“De huisvrouw wordt door de overheid niet erkent als iemand die een beroep uitoefend, omdat zij  niet wordt betaald voor haar werk. Dat is, hoezeer economen en statistici dat ook proberen goed te praten, een discriminatie.”

Het boek geeft dan een opsomming van mensen die ingehuurd zouden moeten worden om het huis op rolletjes te laten lopen als er geen huisvrouw zou zijn. Een opsomming waar ik me een beetje schuldig door voel want ik zit dit te typen in een rommelig huis met mijn afgekloven pyama nog aan terwijl er boodschappen gedaan moeten worden en de afwas tweehoog staat….

Hoe word je huisvrouw? Tegenwoordig is dat vaak een samenloop van omstandigheden, toen ging dat nog anders:

“Veel huisvrouwen zijn niet voor haar beroep opgeleid. Zij worden ertoe uitgekozen, geroepen door de man met wie zij trouwen. Men wordt immers huisvrouw door het sluiten van een huwelijk. (…) De Jonge vrouw heeft gelukkig meestal zo’n vaste wil om haar functie goed te vervullen en zo’n vertrouwen, dat zij kan volbrengen wat haar man van haar verwacht, dat zij daarin slaagt, geholpen door de liefde die veel moeilijkheden en teleurstellingen overwint. Wanneer zij en haar man in staat zijn te lachen om wat eens niet te best gelukt en de humor te zien in een situatie die eerst hopeloos lijkt, groeit zij als vanzelf uit tot een echte huisvrouw.”

Tja…. Is hoe het nu gaat beter? Ik ben toch geneigd te denken van wel omdat we toch meer een keuze hebben. Al zit ik nu ook thuis zonder dat dat een echt bewuste keuze was….

Gelukkig geven ze wel aan de de vrouw een keuze heeft, huisvrouw zijn hoeft niet hoor:

“Zij zou ook zelfstandig in het leven kunnen staan maar zij kiest het huwelijk.”

Er wordt hier ook wel al even aangetipt dat als je het niet gewoon bent, huisvrouw zijn misschien niet natuurlijk komt:

“Meisjes die opgroeien in een gezin waarin de moeder een goede huisvrouw is en meisjes die een goede huishoudelijke opleiding krijgen, zullen het heel wat minder moeilijk hebben bij het uitgroeien tot bekwame huisvrouw dan haar lotgenoten die deze voorrechten misten. Niemand zal echter ontkomen aan vallen en opstaan en door schade en schande wijs worden op de weg naar bekwaam huisvrouwschap, omdat iedere huisvrouw telkens gesteld wordt voor nieuwe onvoorziene situaties en zichzelf moet weten te redden. Wie de omstandigheden telkens weer de baas is, leert daarbij de voldoening kennen van het altijd afwisselende werk van de huisvrouw.”

Die laatste zin: “leert daarbij de voldoening kennen van het altijd afwisselende werk van de huisvrouw.” Dat is iets waar het mij echt aan te kort schiet. Voldoening in het huisvrouwschap. Op mijn werk had ik iets af en dan was ik trots. Nu heb ik de was gedaan en ik voel niets… Als ik zou kunnen leren voldoening te kennen door huishoudelijk werk zou ik dan een gelukkig mens zijn? Is misschien wel heel zen.

Zijn jullie trots als je iets huishoudelijks hebt gedaan. Voel je dan voldoening?

 

 

7 reacties

  1. Claartje

    Soms. Als een kamer echt schoon is (het hele huis gaan we het maar niet over hebben). Maar het duurt nooit zo lang want er is altijd wel weer nieuw stof en nieuwe was en de gedane boodschappen raken op en er moet wéér een rit naar de supermarkt gemaakt worden. daarbij, ‘vroeger’ kon ik snel boodschappen doen, maar ik heb nu ook die kleine bij me dus ben ik ook langer bezig. En das lastig.

    En huisgenoten/visite zien altijd alleen wat je nog niet gedaan hebt, het valt ze niet op wat er al wel aan werk is verzet op zo’n dag. Dus de erkenning valt ook nog eens flink tegen.

  2. Oh boy, die roeping heb ik ook volledig gemist. Ik ben een chaoot in hart en nieren.

    Neemt niet weg dat ik intens kan genieten van het opgeruimde, schone huis van een ander. Zoals dat van mijn moeder die bijzonder goed is in huishoudelijke taken. Dus een goed voorbeeld heb ik wel, al heb ik de genen niet geërfd.

    Nee, doe mij maar vrouwen in pyjama in een rommelig huis. Eerlijk gezegd vind ik dat nog altijd de leukste vrouwen.

  3. Maal

    Soms, maar dan vooral als ik iets heb gedaan wat al zo lang hard nodig was dat je het verschil heel goed kunt zien.

  4. Pingback: Het bestrijden van vermoeidheid | LeesVoer

  5. Wat ontzettend leuk om dit boekje hier te zien, het werd gebruikt in de opleiding N19 (lerares landbouwhuishoudkunde) die ik heb gevolgd in mijn jonge jaren. Ik zie, hoor en lees een steeds groter wordende behoefte aan consuminderen, koken zonder E-nummers, pakjes en zakjes, alternatieve schoonmaakmiddelen, stadsmoestuinen, zelf weer breien, naaien, etc. Wat fijn dat een site als deze daartoe bijdraagt, hij staat inmiddels opgeslagen op mijn PC. Heel veel succes,

  6. maria

    Wat ontzettend leuk om deze blog te lezen. Zelf ben ik hoogopgeleid. Met mijn huidige partner kan ik geen kinderen krijgen. Ik was anders zeker thuismoeder geweest. Ik werk nu nog tussen de 15 a 30 uur buitenhuis. Ik ga straks weer terug naar 3 ochtenden. Thuis hebben wij bed en breakfast. Dat is natuurlijk ook werk. Ik merk dat ik graag mijn huis op orde wil en altijd verlang naar rust, regelmaat en reinheid. Helaas worden bepaalde kwaliteiten niet meer gewaardeerd. Hierdoor zie ik de huishoudelijke taken als niet belangrijk. Wat ik weer zo zonde vind.

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.