Naalden, knopen, garen, verstelwerk

De stapel

Reacties 10

Op mijn zolder ligt een stapel, een best wel grote stapel, een stapel waar ik me een beetje voor schaam. De stapel met wat zo heerlijk ouderwets klinkend verstelwerk heet. Vestjes waarvan het randje een beetje los is gekomen, shirtjes met een los naadje, een supergave rok waar een nieuwe rits in moet, dat gave jurkje dat toch te kort was en ik niet meer kon terugsturen en waar ik een rok van ging maken, en ga zo maar door.

Er zijn mensen die kleding met repareerbare gebreken gewoon weg doen. Dat kan ik echt niet. Ik ben opgegroeid als bijstandskindje, als het stuk is dan repareer je het, nieuw kopen is gewoon geen optie als je daar het geld niet voor hebt. Ook is het gewoon verspilling want een knoop aanzetten kost letterlijk maar vijf minuten en dan is het kledingstuk weer als nieuw, of in ieder geval weer prima draagbaar.

Maar nu ik een kast vol kleren heb en een vestje dat naar “de stapel” is verbannen dus niet direct mis groeit het zwarte gat met verstelwerk langzaam. Hij zat eerst in een doos, toen in twee, toen op een plank in mijn lappenkast en nu past het niet meer op die plank dus ligt er ook nog een stapeltje naast de kast…

Genant eigenlijk als je bedenkt dat ik makkelijk weken werk steek in een nieuw project maar dus niet af en toe een kwartiertje liefde geef aan een kledingstuk dat ik toch echt helemaal fantastisch vond toen ik het kocht/maakte.

De knop om

Maar gisteren ging er een knop om, ik had een redelijk stressvolle dag gehad en wilde even iets maken, dat werkt voor mij vaak goed, zien dat ik iets gecreĆ«erd heb. Het probleem was dat het breiproject waar ik mee bezig ben frustrerend langzaam gaat dus weinig voldoening zou geven. Ik liep naar zolder en ging naar “de stapel”.

Het was redelijk confronterend om er eens echt goed naar te kijken, het prachtige rode glittervestje waar ik ooit nieuwe knoopjes op heb gezet lag al meer dan een jaar te wachten op aandacht. Het koste me 10 minuten om de losse randjes even met de hand vast te zetten. Een broek die een losse naad had was met een kwartiertje gefixt en met wat keperband verstevigd zodat hij niet meteen na een keer dragen weer stuk zou zijn.

Omdat deze twee dingen al meer dan een jaar lagen te wachten voelen ze weer helemaal als nieuwe kleding. Wat dat betreft is je kleding veel te lang op de verstel stapel laten liggen nog zo gek niet.

Ik ga proberen “de stapel” weg te werken deze winter. Ik vraag me af hoeveel mensen een stapel verstelwerk hebben liggen, of gooit iedereen dat gewoon weg. En is dat dan omdat je het de moeite niet vind of omdat je misschien niet weet hoe je kleding moet repareren?

Hoe ga jij om met kleding die wat liefde kan gebruiken?

 

10 reacties

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.