De frigide vrouw

reactie 0

Natuurlijk was de post over de plichten van de katholieke bruid een beetje overtrokken. Maar vergis je niet, er wordt in mijn huisvrouwenhandboeken wel degelijk gesproken over seksualiteit. Daarbij wordt de vrouw ook regelmatig als de reden achter een onsuccesvol samenzijn aangewezen. Het is geen onwil, ze is gewoon frigide.

Uit FEMINA, handboek voor de moderne vrouw en haar gezin uit 1965:

“Wat is de natuurlijke coïtus-frequentie? Omtrent het aantal keren dat man en vrouw samen willen zijn kunnen geen cijfers worden gegeven. (…) Het verlangen naar gemeenschap is dus in hoge mate verschillend van man tot man, maar is dat voor vrouwen ook het geval? (…) Natuurlijk zijn er onder de vrouwen alle overgangen,van de zeer gevoeligen tot diegenen die, al houden ze innig en teder van hun man, slechts een enkele maal ernaar verlangen met hem samen te zijn, of liefst helemaal niet. Zulke vrouwen zeggen: “Ik doe het alleen terwille van mijn man,” of “Telkens wanneer mijn man en ik gemeenschap hebben, denk ik alleen maar: is hij nu nog niet klaar?” Dan is er natuurlijk sprake van frigiditeit, sexuele ongevoeligheid bij de vrouw”

Juist, als een vrouw geen seks wil met haar man is ze frigide, dan heeft ze een aandoening. Het ligt natuurlijk helemaal niet aan de man.

Het boek gaat nog verder in op dit fenomeen:

“(…) Er moet vermeld worden, dat een vrouw met betrekking tot de ene man frigide kan zijn en met een ander tot een volledig orgasme kan komen, en dus niet frigide is.”

Ok dan. Het is ook heel onduidelijk waar het door komt. Het ligt natuurlijk niet aan de man, nee.

“Waaraan frigiditeit ligt bij verder gezonde vrouwen weten we niet. Hoe vaak frigiditeit voorkomt, kan evenmin gezegd worden, aangezien dat in hoge mate afhangt van de vraag hoe eng men dit begrip opvat, maar het is wel duidelijk dat het in meer of mindere mate dikwijls voorkomt. Dat frigiditeit onheil kan aanrichten in een huwelijk waarin overigens de voorwaarden van harmonie aanwezig zijn, is duidelijk.”

Het boek zegt ook dat het belangrijk is om met dit soort klachten naar de arts te gaan waar een interessant onderzoek plaatsheeft:

“Het is heel belangrijk om, naast het gewone onderzoek, de punt van de neus, de tepels en de schede te onderzoeken. Het klinkt misschien gek, dat ik ook de punt van de neus noem, maar dat is zeer vanzelfsprekend, want een normale vrouw zal meteen het verschil voelen tussen aanraking van de punt van de neus of van de drie andere genoemde lichaamsdelen. Wanneer ze volkomen frigide is, merkt ze geen of slechts een minimaal verschil bij aanraking.”

Maar aan het einde van het hoofdstuk begint de eerlijkheid door te schemeren:

“Het is heel lastig, om niet te zeggen onmogelijk, raad te geven aan een vrouw die frigide is met haar man, en geheel normaal met haar minnaar, en dergerlijke gevallen treft men niet zelden aan. Ook zijn er dikwijls vrouwen, die met een aantal mannen geen sexuele vreugde hebben beleefd en er dan plotseling een ontmoeten met wie ze volkomen gelukkig zijn. Zulke vrouwen zijn dus niet frigide, ze ontmoeten alleen de juiste man zo laat. Wat een getrouwde vrouw in een dergelijk geval moet doen, moet het eigen geweten haar zeggen – daarin kan men geen raad geven.”

Ik vind het een ingewikkeld concept. Je kunt dus frigide zijn bij bepaalde mannen maar dan ben je eigenlijk niet frigide. Als je verder een gelukkig huwelijk hebt maar geen seks wilt met je man ben je wel frigide.

 

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.