Alle berichten in de categorie “Breien

Reacties 7

Me made monday: groene trui

Ik mag geen wol meer kopen, mijn stash is groot genoeg en ik moet eerst wegbreien wat ik nog heb liggen. Ik ben heel braaf bezig en ben begonnen met een trui voor mijn peuter. De wol die ik er voor gebruikt heb heb ik al bijna een jaar geleden zelf geverfd. Het was een batch saaie naturel gekleurde sokkenwol met wat bruine vlekjes er in. Met behulp van wat levensmiddelenkleurstof is het nu een geniale groene trui! Lees Meer

Reacties 2

Me made may plan of action

Me Made May is project waarin je jezelf uitdaagt om in mei zoveel mogelijk zelfgemaakte kleding te dragen, de regels bepaal je zelf dus of je een keer per week een hele handgemaakte outfit draagt of elke dag een handgemaakt item beslis je van tevoren. Voorgaande jaren zat ik teveel in de kleine kinderen om überhaupt te denken aan meedoen maar dit jaar ga ik er voor. Over 15 weken is het al mei dus ik heb een plan van aanpak nodig!

Mijn Me made May doel is:  elke dag minstens één zelfgemaakt item aan te hebben en minstens één keer per week een hele huisgemaakte outfit. Ondergoed en schoenen tellen niet mee,  accessoires wel. Om dat voor elkaar te kunnen krijgen heb ik nog wel wat te maken…
Lees Meer

Reacties 12

Het duurt even maar dan heb je ook wat

Vier maanden geleden besloot ik dat ik eindelijk een kledingstuk moest gaan breien. Babykleertjes tellen niet want baby’s hebben weinig vorm dus het past altijd wel als het groot genoeg is. Nee een kledingstuk voor mezelf, compleet met dat het er dan niet uit ziet als een vormeloze zak en dat ik het ook echt wil dragen. Jammergenoeg betekent dat voor mij dat ik met redelijk fijn garen aan de slag moest. Grof breisel op mijn formaat boezem is nogal, ehm, vergrotend. Dat heb ik kortgezegd niet nodig. Lees Meer

Reacties 11

Woops

Oh sjit, het ging vandaag even mis… Ik brei, haak en naai graag om dezelfde reden dat ik graag kook: ik hou er van om iets te creeëren, iets te laten ontstaan uit mijn creativiteit en mijn handen. Breien is daarbij iets wat me enorm uitdaagt omdat het een heel langdurig proces is. Een mooie maaltijd kan ik in een uur op tafel zetten, haken gaat voor mijn gevoel altijd erg snel en een genaaid kledingstuk kan ik in een avond afhebben. Ik ben in juli begonnen met een enorme uitdaging: een vest, niet voor een van de kleintjes maar voor mezelf! Ik dacht zojuist dat ik hem eindelijk af had. tot ik besefte dat ik een grote fout had gemaakt… Lees Meer

Reacties 10

Happy little things

Ik kan er niets aan doen, ik heb een zwak voor schoolspullen en dan in het bijzonder de schoolspullen van de HEMA. Elk jaar sta ik er weer bij, mijn best te doen om een reden te zoeken om een map of kaftpapier te kopen. Die reden heb ik jammergenoeg nooit dus koop ik braaf niets. Tot vandaag! Ze waren de schoolspullen aan het uitpakken en mijn oog viel op een klein setje van een blikje met potloden en dergelijke. Toen ik het blije bolletje wol op het deksel zag staan wist ik het: ik heb hier een nut voor! Lees Meer

Reacties 5

Jaaaaaaaaaah

Als je mijn blog al wat langer volgt weet je hoe belangrijk dit voor me is. Ik heb eindelijk, eindelijk, eindelijk een compleet paar sokken af! Nee? Je volgt me niet? Ok, ik wilde heel graag wollen sokken voor mijn peuter maken toen hij nog een babyman was. Dat moest ik toch kunnen. Vijf sokken een hele berg frustratie verder had ik nog steeds geen goed passend paar en heb ik de handdoek in de ring gegooid. Als ik voor hem al geen mooie sokken kon maken zou dat voor mezelf al helemaal nooit lukken.  Nu ben ik een babyman verder en heb ik het maar weer eens geprobeert. Nu met succes!

Sokken breien is geen geld besparende bezigheid, voor het geld van een bol mooie sokkenwol heb je een prachtig paar wollen fabriekssokken, waarom wil ik het dan überhaupt doen? Eigenlijk heel simpel: het breien van sokken is een behapbaar project. Een vest, trui of alles groter dan babykleertjes is zo’n enorme onderneming dat de kans dat je het onaf ergens in een doos gooit erg groot is. Sokken zijn, hoe groot de ontvangende voet ook is, redelijk klein en goed te doen. Breien is voor mij zo’n heerlijke meditatieve bezigheid die ook nog eens goed te combineren is met het kijken van fantastische slechte serie’s als RuPaul’s dragrace dat ik gewoon sokken wilde kunnen fabriceren.

Ik heb rare voeten, mijn kiddies ook. Hoge wreef, groot en breed, daarom lukte het me niet om met een standaard patroon zonder aanpassingen een goede pasvorm te krijgen. Op de breibeurs werd ik gewezen op het patroon voor de fishlips kiss heel. Een verradelijke naam want het is eigenlijk een complete instructie voor het maken van een perfect voetpatroon zodat je elke sok kunt maken. Daarnaast is het een hielinstructie die zelfs ik nu al uit mijn hoofd kan. Het kost een hele dollar maar dan heb je ook wat.

Je moet voor het patroon de voet van de sokkenkrijger overtrekken, klinkt simpel maar met kleintjes krijg je hilarische tafrelen: Selluf toen! Auk!

LeesVoer

Ik heb het patroon braaf gevolgd en opeens bleek het helemaal niet moeilijk. Er zit nu dus een paar voor de peuter op de pennen en daarna ga ik aan een paar sokken voor mezelf beginnen. Natuurlijk ben ik weer overlijk ambitieus en ga ik dan leuke fair isle inbreipatroontjes in de sok verwerken. Ik weet niet hoe het moet, ik denk dat ik het niet kan maar weet je, dat is het leuke van handwerken; als je gewoon begint wordt het meestal hardstikke mooi. Zelfs als iets even niet lukt, zoals die vijf klotesokken van vorig jaar, dan leer je daar weer heel veel van. Ik heb toen continentaal leren breien en leren werken op rondbreinaalden.

Wat rolde er bij jou van de pennen of brei je niet?