Brandend zand

Reacties 2

Ik ben weer een stapje dichterbij de ultieme burgerlijkheid gekomen. Na de doorzonwoning, de twee katten en de Honda voor de deur komt er nu ook een zandbakschelp in de achtertuin. Je weet wel, zo’n gezellige blauwe schelp in twee delen waar je bij elk doorsnee gezin over struikelt. Eigenlijk waren we van plan om over een jaar een keer een mooie houten zandbak te bouwen, of misschien wel metselen. Maar toen ik gisteren voor de zoveelste keer een gravende babyman uit mijn moestuin plukte won de gemakzucht het van mijn stijlgevoel.

De man des huizes was het er volledig mee eens maar had wel één strenge eis: Het moest de blauwe schelp zijn, niet de rode. Die schelpen staan natuurlijk bij weer en wind buiten en waar de blauwe uiteindelijk een viezig babyblauw wordt door verbleking, wordt de rode een heel vies roze. Volgens de man des huizes dan, die schijnt er ervaring mee te hebben.

Nu hoor ik jullie denken: “Die babyman, is die niet nog veel te klein voor een zandbak met zijn negen maanden?” Tja, dat vraag ik me ook wel eens af maar die babyman van mij wil geen baby zijn. De box is al lang vervangen voor een keukentje en spelen doen wij hier staand. Ook heb ik liever dat hij een hapje zand neemt dan weer een hap moestuinaarde.

Dus gisteravond meteen de knoop doorgehakt en een zandbak besteld. Die zou er vandaag al moeten zijn. Even langs de bouwmarkt voor een zakje speelzand en dan maar kijken hoe de miniman het vindt. Nou moeten we natuurlijk niet vergeten die dekselschelp er netjes op te doen, anders wordt het wel een hele luxe kattenbak.

2 reacties

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.