Reacties 5

Maastrichts carnaval voor beginners

Als snobistische randstedeling heb ik carnaval nooit begrepen. De muziek vond ik vreselijk, de praalwagens raar, verkleden heb ik altijd kunnen waarderen maar daar hield het wel op. Een bevriende Limburger probeerde het uit te leggen: “Het is het gevoel van absolute vrijheid, je moet het gewoon ervaren. Kom gewoon met mij Maastrichts carnaval vieren.”

CHALLENGE ACCEPTED!

Ik besloot dat het tijd werd om mijn mening over carnaval eens stevige grond te geven. Ik vroeg of het aanbod nog steeds gold en jawel ik was welkom in Maastricht. Ik heb mezelf 24 uur ondergedompeld in dit bizarre feestje en er is maar 1 conclusie: “Het is niet uit te leggen, het is een gevoel, en volgend jaar ga ik weer!”

Ik heb natuurlijk alleen ervaring met carnaval in Maastricht en dat schijnt nogal een uniek karakter te hebben. Toch wil ik mijn mede bovenrivierse carnavalsnewbs wat tips geven.

Maastrichts carnaval voor beginners

Lees Meer

In categorie: Tuin
Reactie 1

Ik ben verschrikkelijk verwend

Mijn verjaardag is altijd een beetje “hit or miss” er zijn jaren dat ik het liever negeer en jaren dat ik mijn best doe om er iets leuks van te maken maar dat gevoel van jarig zijn er gewoon niet is. Soms kijk ik met een beetje melancholie naar de magie die voor mijn kinderen om het jarig zijn heen hangt. Als kind is je verjaardag echt de mooiste dag van het jaar.

Maar eens in de zoveel jaar is mijn verjaardag echt top, dan voel ik me weer die jarige kleuter. Deze verjaardag was zo’n dag. Lees Meer

In categorie: Huis
Naalden, knopen, garen, verstelwerk
Reacties 10

De stapel

Op mijn zolder ligt een stapel, een best wel grote stapel, een stapel waar ik me een beetje voor schaam. De stapel met wat zo heerlijk ouderwets klinkend verstelwerk heet. Vestjes waarvan het randje een beetje los is gekomen, shirtjes met een los naadje, een supergave rok waar een nieuwe rits in moet, dat gave jurkje dat toch te kort was en ik niet meer kon terugsturen en waar ik een rok van ging maken, en ga zo maar door. Lees Meer

Reacties 9

It’s not easy being green (Vogue V9082)

Er kwam een uitnodiging binnen voor een bruiloft, op 1 januari, met een deel van het feest buiten. Leuk, doen we… Maar wat moet ik aan. Opeens dacht ik aan een naaipatroon dat op zolder in de stash of shame lag. Vogue V9082, een outfit in drie delen: jurkje, truitje, en jasje. Gecombineerd met lange handschoenen zou dat wel eens een geniale look kunnen zijn.

Het probleem met naaien is dat je steeds meer kennis krijgt. Te vaak heb ik grove patroonaanpassingen gemaakt en bij het naaien pas over het echte fitten nagedacht. Nee deze keer ging ik het anders doen, alle mogelijke aanpassingen eerst op het patroon.

Dit bleek een behoorlijke uitdaging aangezien dit prachtige patroon uit 1960 vol zat met interessante designelementen. Franse coupenaden zijn prachtig, maar daar zijn niet heel veel full bust adjustments tutorials voor. Lees Meer

Reacties 3

Brahms was een sadist

Heee allemaal, lang niet gesproken, alles goed? Ja in huize LeesVoer gaat het ook goed, veel veranderd. Het grootste monstertje is naar groep 3, het kleinste monstertje begint bijna met school. Meneer LeesVoer heeft promotie gemaakt. Lana werkt zich een slag in de rondte bij SuperBra. De schoonmaakster is op vakantie maar verder gaat het dus wel prima. Behalve dat Lana het nodig vond om een nieuwe hobby op te pakken…

Mijn nieuwe baan is echt fantastisch maar de tijd die daar in zit stopte ik eerder natuurlijk in dingen maken en daarover schrijven. Ik miste de creativiteit en het plezier dat ik daar uit haalde. Maar de breiwerkjes en half affe fiftiesjurken gaven eigenlijk alleen maar stress: deze is ooooook nog niet af. Toen kwam Lady Geek met een voorstel: Kom meedoen aan een projectkoor. Vijf lange repetitiedagen, tussendoor een beetje extra oefenen en dan op 4 november het requiem van Brahms zingen.

Leuk! Doen we! Ik ben dol op zingen maar wilde niet bij een koor omdat ik mensen niet wil teleurstellen als ik niet kan komen op repetities, maar vijf keer moet toch lukken. Dus ik heb me ingeschreven, de bladmuziek gekocht en daarna gaan luisteren. Ja rare volgorde natuurlijk, maar anders was ik bang dat ik niet meer durfde… en dat bleek terecht.

Brahms is gemeen

Damn Johannes, mooi hoor, maar ik vroeg me af: HEB JE EEN HEKEL AAN SOPRANEN??? Damn man, vooral die derde beweging. Ik heb de mazzel dat ik een natuurlijke sopraan ben en het extreme hoge dat je er in hebt gepuzzeld wel haal maar KOM OP ZEG.

Gelukkig hebben Lady Geek, ik en een derde bevriende sopraan een oefengroepje want met die 4 repetitiedagen van 10-16 red ik het echt niet. Het helpt ook niet dat ik geen noten kan lezen. Gelukkig kan ik heel veel op gevoel doen en snap ik wel hoe notenprogressies gaan. Dat levert trouwens wel grappige situaties op tijdens onze minirepetities. De beide andere dames zijn namelijk wel klassiek muzikaal geschoold. We hebben op hele andere plekken moeite met het stuk.

Een slechtgetimede nazomerverkoudheid maakte onze laatste repetitie extra uitdagend. Waar ik normaal de hoge noten makkelijk haal was ik opeens een schorre alt… Maar we oefenen stug door, met behulp van vreselijke midi bestandjes en excuses aan de buren omdat er aan de andere kant van de muur een gehandicapte kip lijkt te kakelen.

Het is hard werken, veel oefenen, maar ook zo enorm gaaf. Als we tijdens de repetities met alle vier de stemgroepen aan het zingen zijn dan ga ik er helemaal in op. Mediteren en mindfulness heb ik altijd moeite mee, maar tijdens het zingen ben ik echt met niets anders bezig.

Dit is mijn favoriete uitvoering op Youtube. Zelfs voor mensen die geen klassiek liefhebber zijn is het een heel behapbaar en interessant stuk.

Mocht je nou geïnspireerd zijn en ons koor willen horen? Op 4 november in de Jacobikerk in Utrecht is de uitvoering. Je kan hier kaartjes kopen.

Heb jij wel eens in een klassiek koor gezongen?

In categorie: Huis
Reacties 12

Lana, waar ben je?

Lana, waar ben je? Die vraag krijg ik van alle kanten, mailtjes en berichtjes met de vraag: er is toch niets aan de hand? Het antwoord is eigenlijk heel simpel: Ik ben aan het werk. Er kwam een ongelooflijke kans voorbij voor me en die heb ik met beide handen aangepakt. Helaas lijdt LeesVoer daar nu onder.

Omdat ik maar beperkte kinderopvang afneem is het helaas het een of het ander. Mijn nieuwe baan is zo gaaf dat ik er het liefste elke vrije minuut aan besteed. LeesVoer zal dus in een andere vorm moeten doorgaan. Ik zal echt nog wel eens wat schrijven, als ik iets moois heb gemaakt, een gave fotoshoot heb gehad of ergens een hele sterke mening over heb. Maar niet meer in het volume dat jullie voorheen van me gewend waren.

“Wat is die fantastische baan dan Lana?” Lees Meer

In categorie: Werk