Model worden, op je 30ste, met een maatje meer

Reacties 8

Ik heb stiekem altijd model willen worden, al sinds ik een jaar of twaalf was. Jammergenoeg was ik toen al voluptieus dus heb ik die droom lang opzij gezet. Ik vind mezelf mooi en sta goed op foto’s, dat is natuurlijk ook handig als je een site vol foto’s van jezelf hebt te onderhouden. Toch durfde ik het nooit aan me in te schrijven bij een modellenburo.

Nu ben ik 30, heb ik babystrepen en ik heb de pech dat ik een vol gezicht heb, veel plus size modellen hebben een superslanke snoet, ik niet. Toch heb ik het gedaan: ik ben achter de laptop gaan zitten en heb me aangemeld bij een aantal buro’s die doen aan plus size en of karaktermodellen.

Wat is er veranderd? Ik liet me tegenhouden door angst, angst om afgewezen te worden. Ik ben heel lang heel erg onzeker geweest, nog steeds heb ik daar af en toe stevige vlagen van. Maar ik besefte dat ik mezelf al lang in de kijker heb gespeeld: ik ben vijf weken na mijn bevalling voor de camera gaan staan! Daar kwam ook wel wat negativiteit uit rollen, mensen zijn gewoon gemeen, maar eigenlijk vooral positieve geluiden. Toen ik kort geleden voor mijn favoriete jurkenwinkel model mocht staan merkte ik weer hoe leuk ik het vind, hoeveel plezier ik er in heb.

En ja ik heb mijn eerste afwijzing al binnen, en ja dat is niet leuk maar weet je wat echt niet leuk is? Spijt hebben van iets dat je niet hebt gedaan. Voor hetzelfde geld lukt het wel en als ik het niet probeer dan lukt het zeker niet.

Wat zou jij eindelijk eens moeten durven?

8 reacties

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.