Mijn borstvoedingsverhaal

Reacties 27

Ik ben gestopt met voeden, aangezien ik er bijna zeker van ben dat ik geen derde kind zal krijgen betekent dat ook dat ik gestopt ben met het geven van borstvoeding voor de rest van mijn leven. Dat voelt heel raar omdat het bijna 4 jaar zo’n groot deel van mijn leven is geweest. Ik wil vandaag dan ook mijn borstvoedingsverhaal met jullie delen, het ging niet altijd even makkelijk.

Toen ik zwanger was van mijn oudste had ik besloten dat ik er alles aan zou doen om in ieder geval 3 maanden te voeden. Het is maar goed dat ik die belofte aan mezelf maakte en vreselijk koppig ben want ik had geen makkelijke start: Mijn bevalling ging op zich prima behalve dan dat het ziekenhuis volledig over mijn wensen heen stampte en ik pas na mijn tweede bevalling, thuis in een opblaasbad, besefte hoe naar ik me de eerste keer gevoeld had.

Toen ik na mijn eerste bevalling thuiskwam had ik door slecht advies in het ziekenhuis al een flinke kloof en omdat iedereen me op het hart drukte minstens twee uur tussen de voedingen te laten stopte mijn baby uit frustratie met drinken. Het heeft een week gekost om hem terug aan de borst te krijgen. Wat uiteindelijk de oplossing bleek was hem gewoon bij elke piep aan te leggen, hij had vaak kleine beetjes nodig en toen ik dat besefte was er geen probleem meer met weigeren. Natuurlijk was het wennen en vermoeiend, zeker omdat ik toen nog uit mijn bed ging voor de nachtvoedingen. Hij lag in een mozesmandje en ik durfde hem niet in bed te voeden, iets waar ik gelukkig snel vanaf gestapt ben.

Het werd alleen maar makkelijker

Na drie maanden dacht ik, nou ik ga in ieder geval door tot zes maanden en daarna zie ik wel verder. Toen het met 6 maanden zo makkelijk ging en hij met plezier begon te eten naast de voedingen zag ik niet waarom ik zou moeten stoppen. Met zijn eerste verjaardag dacht ik er niet eens meer over na, het voeden van een dreumes is niet te vergelijken met een baby, veel minder vaak en je kan ook je eigen grenzen goed bewaren aangezien het niet het enige is waar je mini op overleeft. Rond 10 maanden ging ik over van voeden op zijn verzoek naar voeden op mijn verzoek.

Weer zwanger

Toen werd ik zwanger, mijn oudste was pas 14 maanden maar ik zat met een dilemma; hoewel ik best begrijp dat vrouwen twee kinderen aan de borst nemen zag ik het absoluut niet zitten om te gaan tandemvoeden. De moeilijke eerste weken met mijn oudste zaten nog vers in mijn herinnering en dat zag ik gewoon niet zitten. Ook ben ik heel ziek als ik zwanger ben, ik spuug de hele zwangerschap en ik ben depressief. De hormonen hielpen ook bij het voeden niet want de melk liep terug en ik kreeg last van nursing aversion. Ik besloot dan ook te stoppen. Toen mijn oudste 17 maanden was hebben we een laatste keer gedronken, ik heb het hem uitgelegd en dat was dat.

de tweede keer was anders

Mijn tweede borstvoedingsperiode begon heel anders, ik wist nu veel meer van borstvoeding, ben meteen op verzoek gaan voeden, bij elke kik aangelegd. Ook had ik nu al lang een co-sleeper: een peuterbedje zonder zijkant waarvan het matras doorloopt in je eigen bed, hierdoor kon ik veilig samen slapen en liggend voeden.Hierdoor was ik veel minder moe en omdat ik nu ook al vanaf dag 1 een geweven draagdoek had ging het allemaal veel beter. Voeden was voor mij logisch geworden maar wanneer zou ik gaan stoppen? Bij mijn oudste had ik door de zwangerschap een duidelijke reden. Bij de jongste had ik geen duidelijk eindpunt.

Ik was een paar maanden geleden al gestopt met de nachtvoedingen, ze waren me gaan tegenstaan en als ik niet gestopt was met nachtvoedingen was ik al lang helemaal gestopt, ik had regie over mijn eigen lijf nodig. Ook besloot mijn dreumes dat hij groot is dus niet meer elke dag een middagdut hoeft, hop daar viel weer een voeding weg.

Toen lukte het me niet meer hem in slaap te voeden ’s avonds en begon ik me te ergeren. Het makkelijk in slaap komen met de borst was hetgeen dat het, naast het feit dat het goed voor hem is, de grootste reden om niet te stoppen. Toen dat wegviel besloot ik langzaam af te bouwen. Uiteindelijk heb ik hem 21 maanden gevoed.

Slechte begeleiding is het probleem

Ik ben een groot voorstander van borstvoeding maar meer nog van goede voorlichting. In de vier jaar dat ik bezig ben geweest met borstvoeding heb ik van zogenaamde experts zo vreselijk veel slechte adviezen gekregen. Een vriendin van mij werd verteld dat ze nog geen melk had door haar kraamzorg. Ik kwam daar met een flesje donormelk om 12 uur ’s nachts en de vrouw die geen melk zou hebben zat met overvolle gestuwde borsten op de rand van een borstontsteking….

Hoeveel vrouwen te horen krijgen dat ze met 6 weken niet meer genoeg hebben omdat een kind op een schema van om de drie uur drinken blijft huilen, niemand verteld ze dat een baby rond die tijd een korte periode heel erg vaak aangelegd moet worden om je productie op te hogen, daarna gaan ze weer minder vragen.

Dat überhaupt ingezet wordt op een schema, ik eet en drink ook niet op een schema!!

Maar ik wil geen borstvoeding geven

Als jij geen borstvoeding wilt geven dan is dat voor mij geen enkel probleem, ik heb er ook helemaal niets mee te maken. Al die vrouwen die het wel willen en waar het door slechte begeleiding en slechte adviezen mislukt, dát vind ik zo erg, zeker omdat ik er bijna een van geweest was.

Heb jij borstvoeding gegeven?

27 reacties

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.