Feminist en huisvrouw

Reacties 41

Ik word er zo moe van dat elke keer als ik iets plaats dat binnen een traditioneel rollenpatroon valt ik te horen krijg dat het tijd wordt dat de tweede feministische golf mij bereikt, dat ik in deze eeuw moet gaan leven. Dat ik de emancipatie te niet doe met mijn huisvrouwengeneuzel.

Hou op mensen!

Dat ik bijna dagelijks een bentolunch maak voor mijn man, daar plezier in heb en er iets moois van maak betekent niet dat ik ongeëmancipeerd ben. Het betekent dat ik graag mijn partner verwen met een lekkere lunch. Zou ik wèl feministisch en geëmancipeerd zijn als ik dat niet zou doen, als ik het hem zelf zou laten doen ondanks dat koken mijn hobby is en ik er blij van word?

Feminist

Ik ben een uitgesproken feminist, als we geen stemrecht zouden hebben of vrouwen niet zouden mogen studeren zou ik vooraan staan op de barricades. Ik ben volledig voor een gedeeld zwangerschapsverlof dat de ouders zelf mogen verdelen. Ik krijg jeuk aan mijn ziel van speelgoedreclames waar al het huishoudelijk spul roze is en alleen voor meisjes. Als een vrouw er voor kiest om full time te werken omdat ze daar gelukkig van wordt, more power to you, helemaal top. Maar dat wil niet zeggen dat mijn keuze om huisvrouw te zijn niet feministisch is!

Er is gevochten om niet meer achter het aanrecht te moeten staan, voor de kansen en mogelijkheden die vrouwen nu hebben. Er is gevochten voor gelijkwaardigheid voor mannen en vrouwen en we zijn nog niet klaar!  Mijn relatie is echter volledig gebaseerd op gelijkwaardigheid, we werken beide hard en we zijn gelukkig met hoe we het doen. Dat het toevallig een traditionele rolverdeling is doet daar niets aan af. Feminisme is niet: alle vrouwen moeten werken. Feminisme is mannen en vrouwen moeten gelijkwaardig zijn. Mannen die huisman zijn hebben het trouwens helemaal moeilijk. die worden vaak helemaal de hemel in geprezen of juist volledig afgebrand.

Ongepland huisvrouw

Ik was nooit van plan om huisvrouw te worden, toch heb ik er zeker geen spijt van. Mijn gezin werkt fantastisch. Ja ik kook, ik ben thuis met de kinderen, ik doe de tuin, naai kleding en zit te breien. Mijn man werkt vijf dagen per week, krijgt van mij zijn lunch mee en ik heb vaak ook nog zijn overhemd gestreken. UND? dat is iets wat wij samen beslissen. Dat hij mij elke dag laat uitslapen en de kinderen aankleedt en ontbijt geeft zodat ik een half uurtje langer kan liggen en hij 90% van de afwas doet is deel van die deal. Dat ik door mijn huisvrouwenbestaan ben gaan bloggen en dat nu een baan dreigt te worden is een bijverschijnsel.

Natuurlijk vind ik het belangrijk dat vrouwen financieel onafhankelijk kunnen zijn. Ik kan dat. Met mijn HBO opleiding en werkervaring kan ik als dat nodig is echt wel mijn eigen geld verdienen. Toen mijn man nog niet afgestudeerd was en ik wel was ik ook al  een paar jaar onze kostwinner.  Nu kiezen we er voor om het met één salaris te doen. Dat is hard werken, veel besparen en niet duur op vakantie. Daar kiezen we voor.

geen huisvrouwenpropaganda

Ik doe niet aan huisvrouwenpropaganda, ik zeg niet dat mijn keuzes de juiste zijn voor iedereen. Ik laat jullie met mijn blog zien waar ik blij van word, hoe ik het doe. Meer niet. Maar kijk niet op me neer omdat ik een huisvrouw ben! Genieten van wat je dagelijks doet is toch iets moois, of dat nou is door het maken van een mooie lunch en een zelfgebreide trui of door een geslaagd rapport of een goede presentatie. Waarom is het één minder waard dan het ander?

Hoe staan jullie hier in?

41 reacties

  1. Clara

    Ik weet niet wie dat stelletje zeurpieten is, maar ik vind je geweldig!
    Blijf alsjeblieft blogs schrijven over koken, make up, kapsels, kleding en handwerken. Van die dingen word ik oom gelukkig.
    Ik werk 3 dagen per week, mijn man 4,5 dag.

  2. claartje

    Laat ze kletsen. Je weet dat jij gelijk hebt en daar gaat het om. Stiekem ben ik trouwens best jaloers op je want jij hebt een man die kinderen aan kan kleden…

  3. Tamara

    Helemaal mee eens! Mijn man en ik werken beide 4 dagen zodat we allebei 1 dag extra met ons zoontje hebben. Toch ben ik degene die het grootste gedeelte van het huishouden doet. Ben ik dan niet feministisch? Toevallig vind ik het heerlijk om te koken en lekker met het huis bezig te zijn. Belangrijk is dat je er beide gelukkig van wordt, degenen die er commentaar op hebben zitten juist in een rollenpatroon opgesloten. Ik lees je blog met veel plezier en heb juist respect voor de manier hoe je leeft. Mijn moeder was ook thuis voor ons en ik heb dat altijd heel fijn gevonden 🙂

  4. Andrea

    ook ik ben, net als jij fulltime huisvrouw en vind dat heerlijk.
    Wat ik moeilijk vind is dat het blijkbaar not done is om ergens over te klagen. Ik krijg geregeld als reactie dat ik niet moet zeuren omdat ik toch alle dagen vrij ben Terwijl ik door werkende vrouwen/vriendinnen regelmatig doorgezaagd wordt over werkstress, ontspoorde kinderen, geen tijd om te koken en te moe om te vrijen.
    Tja….

  5. Dat waren vast mensen die mee gaan met de ‘massa’ en zelf niet eens weten wat ze willen…
    Joh, blog jij lekker op jouw manier door, ik volg je nog niet zo lang en daarom nog niet veel gereageerd, maar ik ben fan! En laat anderen lekker kletsen. Je doet het goed!!
    Enne, ze hoeven je blog niet te lezen als ze dat niet willen, toch??!!

  6. Go Lana!

    Het is zooo jammer dat huisvrouw zijn een ondergewaardeerde keuze is geworden. want inderdaad: we hebben nu toch keuze vrijheid?
    Ik vind het heerlijk om thuis te werken, voor mn man zn lunch klaar te maken en het grootste deel van de zorg voor onze dochter op me te nemen. daarnaast heb ik een moestuin en een naaiatelier én ik ben aan het afstuderen van de kunstacademie. dat is wat mij betreft drukker dan een full time baan!
    en mijn man is de degene die de was altijd ophangt en met boodschappen sjouwt en inderdaad; inkomen levert. werkt prima voor ons!

  7. Niets mooier dan mensen die eer hebben in hun werk, wat dat werk ook is. Betaald of onbetaald. Blog vooral lekker verder over waar jij eer in hebt. Ik heb ook eer in mijn schone en hele was, wat mijn moeder, eerdere feministische golf, nou niet bepaald had. Ik repareer en ontvlek een groot deel van mijn tijd, dan kan ik het maar beter goed doen. Net als jij was ik nooit van plan om thuis te zitten, letterlijk, want lopen wil niet op het moment, maar een mens is flexibel, kan zich aanpassen aan nieuwe omstandigheden en daar ook weer plezier in scheppen. En daar doe ik dus mijn best op en jij ook, zo te lezen. Veel plezier met alles wat je doet!
    Sandra Robben onlangs geplaatst…1 november mijlpaal: top van de eerste quiltlessen af!

  8. Lineke Hulzinga

    Hoe vrij ben je als je je door een woord laat dicteren, vraag ik me af..? In een land waar vrouwen het recht hebben om te kiezen je laten vertellen wat je moet doen door een (verkeerde) definitie van een term..? Feminisme gaat om keuzerecht niet om 50-50 weegschaaltjes.
    Daarbij komt dat ik het erg raar vind dat iemand die in staat is meerdere vacatures tegelijk in te vullen wordt gezien als “werkloos”. Je bent kinderopvang, huishoudster, coupeuse, tuinvrouw en weet ik het wat meer in 1. Daar waar een fulltime werkende beslist dat allemaal uit te besteden en daar haar hardverdiende centen aan uitgeeft, doe jij dat gewoon zelf. Dat is niet minderwaardig, maar gewoon een kwestie van andere keuzes. En als je daar toch op neer wenst te kijken, vraag ik me af of je de goede keuze hebt gemaakt voor je kinderopvang en schoonmaakklussen. Want als het goed is ben je erg blij met hen en heb je waardering voor wat ze voor je/jouw kind betekenen.

  9. Je bent vrij om te kiezen ongeacht je sekse, daar draait emancipatie om; en wat heerlijk dat je weet wat je wil. En het nog kan doen ook. Ik zou zeggen, laatmaarlullen.
    Linda Rikkers onlangs geplaatst…Mesjogge

  10. Ik word ook zo moe van al die mensen die voor mij moeten denken….
    1. Anderen moeten niet voor mij denken, ze mogen het eigenlijk geeneens.
    2. Ik gebruik mijn studie voor mijn blogs. Bloggen is serious business, begrijp jij het niet? Your problem!
    3. Mijn man heeft een goede baan en begrijpt mij wel! Lekker puh!
    4. Mijn kindje ontwikkelt zich zeer snel! Door alle aandacht misschien?
    5. Wij zijn gelukkig! Fijn he? 😉

    Hulde! haha. Fijn om je blog te lezen.
    Daphne onlangs geplaatst…10 keer lekkere koffie drinken in Haarlem

  11. Marjolein

    Helemaal waar. We moeten sowieso af van de doorgeslagen versie van het verhaal.
    Door de ene tak van sport boven de andere te stellen als doel of qua waarde, zijn we uberhaupt niet goed bezig (“huisvrouw”(/man)-taken versus “werk”). Beiden rollen zijn van belang voor het welzijn van een hele maatschappij en de toekomst ervan. Door de “huisvrouw”-rol te willen ontgroeien als doel van emancipatie, ontken je een hele poot van het systeem.
    Vrijheid om te kunnen en durven kiezen uit een van beide of een passende combi, in en vanuit gelijkwaardigheid en voorbij “wat hoort”, met als doel het welzijn van jezelf, je kinderen, elkaar, de gemeenschap, dat is pas hogere ontwikkeling. Als mens, voorbij man/vrouw.

    Jij staat eigenlijk gewoon nu ook op de barricaden ;). Niet voor de primaire rechten en gelijkheid van de afgelopen 100 jaar, maar voor de secundaire! You go girl!

  12. Lana

    Maar met punt 4 moeten we ook uitkijken he Daphne. Als iemand een andere keuze heeft gemaakt moeten wij daar ook niet op neerkijken.

  13. Mooi geschreven, ik ben het er helemaal mee eens. Jammer dat sommige mensen niet inzien dat je op verschillende manieren gelijkwaardig aan elkaar kunt zijn. Je werkt beide hard, of dat nu voor een baas is of thuis, je levert gelijkwaardige inspanning vind ik 🙂
    Manon onlangs geplaatst…Weekendje Leiden

  14. Irene

    Gewoon helemaal met je eens! Jammer dat veel mensen het idee van emancipatie niet begrijpen. Doen waar je gelukkig van wordt, dat is iets heel belangrijks en het klinkt simpel, maar veel mensen krijgen het niet voor elkaar omdat ze te druk bezig zijn met doen wat de omgeving ze voorschrijft…
    Anywee, ik word altijd blij van je blog, dat wilde ik nog even zeggen. Is ook wat waard toch?

  15. Suzan

    Mooi pleidooi!
    Maar… de spellingsnazi:

    ik er blij van wordt -> ik er blij van word
    waar ik blij van wordt -> waar ik blij van word

  16. Lana

    Weet je dat ik dat drie keer veranderd heb. Ik kwam er maar niet uit wat goed was. Thnx!

  17. Tja, feminisme roept toch een gekleurd gevoel op blijkbaar, evenals de term huisvrouw. Ik las ergens (weet niet meer waar de credits heen gaan) de term “gelijke rechten activist” in plaats van feminist. Vond ik ook wel een mooie.
    Loes onlangs geplaatst…Geshopt: MAC Dubonnet

  18. Marinka

    Mooi geschreven! Ik lees je blogs met veel plezier en ook met de hoop dat ik met jou tips ooit net zo blij word als jij in de keuken. En ook al die andere creatieve dingen kan doen die je er gewoon ff bij doet.. 🙂 Tnx trouwens nog voor de bh checker post!

  19. Ik ben heel blij met wat je schrijft, want heb ooit dezelfde keus gemaakt als jij. En ook ik ben het zat mezelf te moeten verdedigen alsof ik een dom blondje ben dat op de zak van manlief teert en zelf alleen wat kan stofzuigen en, o ja, ook nog voor 3 kinderen zorgt. Waarvan 2 de eerste jaren zeer zorgintensief waren vanwege hun vroeggeboorte. Ga zo door!

  20. Louise

    Gelukkig mag iedereen zelf kiezen!
    Ik vind je blog geweldig, ik lees met veel plezier. Blijf doen waar je je goed bij voelt!

  21. Hulde! Prachtig! Laat ze lekker kleppen, jij hebt het naar je zin, dat is toch het belangrijkste?! Bij ons thuis is het inderdaad mijn partner die thuis blijft en daar hebben WIJ voor gekozen! Hij geniet dagelijks met volle teugen en ik doe dat op mijn werk! En de feministes? Die hebben gevochten DAT ik mag werken, ondanks dat ik getrouwd ben EN kinderen heb!

  22. Mooi stuk. Ik wilde toen ik student was carrièrevrouw worden, journalist of politicus. Mijn vriend bouwt zelf gitaren en dat kon hij mooi thuis bij de kinderen doen ofzo. Maar dat zijn zus thuis ‘zat’ met drie kinderen zonder de intentie om weer ‘aan de slag te gaan’. (Mode is denk ik net zo lastig als de journalistiek) snapte ik écht niet.
    We hebben nog geen kinderen, ik ben al wat afgeremd met het carrière verhaal. Maar door de jaren heb ik wel veel meer begrip gekregen voir mensen die bewust of onbewust bij de kinderen blijven. Mijn moeder deed dat ook bewust eigenlijk. En misschien ik ‘later’ ook…

    Nogmaals goed stuk en iedereen moet in ieder geval de optie of keuze hebben om te doen wat hem of haar gelukkig maakt
    Anouk onlangs geplaatst…Alles even tegelijk

  23. Oja ik kook heel graag maar ben een ramp met opruimen. Vriendlief en ik verdelen gewoon de taken. Hij zet het vuilnis buiten, ik kook. Toen hij fulltime kok was probeerde ik het huis netjes te houden omdat ik vaker thuis was. Nu werkt hij thuis en zijn de rollen weer omgedraaid. Prima!
    Anouk onlangs geplaatst…Alles even tegelijk

  24. Ik ben momenteel nog aan het studeren dus ik kan hier nog niet ‘echt’ over meepraten maar hoe ik er nu in sta is dat ik wel écht een carrière voor mijzelf wil. Ik wil gewoon graag succesvol worden en blijven en het gevoel hebben dat ik onmisbaar ben binnen een bedrijf of instantie (zoals jij dat binnen jouw gezin bent). Ik denk dat jouw keuze vooral wordt overschaduwd door meiden/vrouwen die verder hun opleiding niet afmaken, geen werkervaring hebben opgedaan en hun man een slag in de rondte laten werken om het hoofd boven water te houden, daarom is er zo’n sceptisch beeld ontstaan. Helaas ken ik er van die kant ook een paar en die verdienen niet het respect wat iemand als jij verdient! Goed artikel!
    Inge onlangs geplaatst…I WANT TATTOO NUMBER TWO

  25. Ik lees al heel lang met je mee en geniet van je verhalen! Ik ben zelf al een jaar thuis en ook van plan dit langer voor te zetten en mensen vragen nog steeds aan me wanneer ik weet ga beginnen. Als ik dan zeg, voorlopig eigenlijk niet, komt nog net niet de vraag wat doe je dan de hele dag? Ach, als ik maar gelukkig ben met mijn keuze toch!

  26. Juliette

    Helemaal met je eens, geweldig. ben nu 57, heb mijn eigen bedrijf. Ik maakte ooit dezelfde keuze als jij en ook mijn vriend stond er helemaal achter, hij was trots op me en het gaf hem de ruimte om een grote carrière te maken en ook te genieten van onze drie kinderen.

    Tot we na 23 jaar lief en leed ineens gingen scheiden. Toen werd mijn zorg voor hem, huis en kinderen ineens tegen me gebruikt. Ik was lui geweest en had niets opgebouwd en dat was mijn eigen schuld.
    De rechter ging hier geheel in mee en ik heb het jaren echt arm gehad, kreeg van zijn anderhalve ton 260 euro per maand met drie kinderen tussen de 12 en 16. Doe dus wat je doet en wees er trots op, maar zorg ook dat je ingedekt bent tegen dit soort ellende! Zorg dat er goede overeenkomsten liggen. Ik ging er geheel ten onrechte vanuit dat zijn loyaliteit jegens de kinderen en mij zou blijven na de scheiding. Dat was niet zo en dat moment kan voor iedereen komen als de scheidingsgolf samen met de midlifecrisis begint.
    Het is vreselijk dat zorg zo ondergewaardeerd is, maar het heeft ook grote financiele consequenties als de droom uiteenspat.

  27. Dat je de lunch voor je man maakt of kookt omdat koken je hobby is, niet geëmancipeerd? Dus elke vrouw die niet klust omdat haar man schilder, timmerman is of een man heeft die klussen als hobby heeft is niet geëmancipeerd? Dat is toch precies hetzelfde. Vrije keuzes kunnen maken dat is mi emancipatie. Voor zowel mannen als vrouwen!

  28. Heb weinig toe te voegen aan alle reacties hierboven. Vooral hulde voor je blog!

    Mijn moeder was ook thuis voor ons vroeger en ik vond dat heel knap van haar. Ze wilde het zelf zo graag en was er altijd voor ons. Wat dat voor een enorm offer voor haar was (los van wat kinderen brengen blijft het een offer) realiseerde ik me pas veel later en mijn respect voor haar is enorm gegroeid.

    Belangrijk vind ik vooral dat je als vrouw ZELF je eigen keuzes maakt. Zelfbeschikking hebt. Voor mij is dát de kern van het Feminisme. Niet ‘alle vrouwen moeten werken en hoofddoekjes/schorten/rokken zijn onderdrukkend’, maar ‘ik kies ZELF of ik werk of niet, ik kies zelf of ik een hoofddoek wil dragen of niet en ik kies zelf of ik een opleiding volg of niet’.

    Ik heb een probleem met het gebrek aan vrijheid bij vrouwen die door hun man wordt gezegd wat ze moeten doen. Vrouwen die niet in vrijheid leven om hun eigen keuzes te maken, in gelijkwaardigheid met hun partner. Dus aan al die vrouwen die zich zo druk om Lana maken: steek je energie alsjeblieft in al die vrouwen die nog niet zelfstandig beslissingen kunnen nemen in vrijheid. Want dié kunnen nog wel wat hulp gebruiken.
    Emma onlangs geplaatst…Zonsondergang op Tempelhofer Freitheit

  29. Natalie

    Lana ik wou dat ik een huisvrouw/thuisblijf moeder kon en mocht zijn…
    Helaas hebben wij die optie niet. We hebben onze hypotheek toen op 1 salaris berekend.
    Maar door de crisis en omstandigheden toen, is het voor ons niet mogelijk om mij thuis te laten blijven.
    Als ik mocht kiezen was ik thuis bij mijn kindje. Ik heb hobby’s zat om de wereld te verrijken.
    Dus laat ze maar kletsen. Ik ken de andere kant… Niet thuis kunnen blijven omdat het financieel nou eenmaal niet mogelijk is. En eerlijk is eerlijk feminisme is een woord. Net als zovele woorden kun je die ook naast je neer leggen. Wees trots!

  30. Annette

    Suzan (spellingsnazi): het betekend -> het betekent 😉
    Hoe dan ook, iedereen moet lekker doen waar hij/zij blij van wordt en zijn naasten blij mee maakt!

  31. Alice

    Zo is het precies! Op de een of andere manier kun je het niet goed doen. Als je thuis blijft bij de kinderen ben je niet geemancipeerd, ga je 4 dagen werken (zoals ik) ben je een carrieretijger die je gezin verwaarloosd. Maar iedere situatie is anders, en zo lang het jouw keuze is (want dat is precies wat emancipatie is: dat we tegenwoordig een KEUZE hebben), dan zeg ik: ga ervoor! Emancipatie zit hem niet in of je wel of niet werkt, dat is een wel erg beperkte visie op waar een vrouw allemaal toe in staat is 😉

  32. Margreet

    Hear hear!! Heerlijke stukken schrijf je altijd!
    Ik ben ook fulltime moeder en huisvrouw en heb daarvoor gekozen. Heerlijk dat het financieel kan en heerlijk om er altijd voor mijn kindjes te zijn. Het is ook af en toe best zwaar en af en toe zou ik ook wel eens weer willen gaan werken om ook eens een andere omgeving (en gesprekspartners) te hebben. Helaas denken sommige mensen dat huisvrouw zijn alleen maar theedrinken en met je kids spelen is en moet ik mijn keuze voor mijn gevoel best wel eens verdedigen. Gelukkig zijn er ook veel mensen in mijn omgeving die het juist heerlijk en goed vinden dat ik dat zo kan doen (zeggen ze althans, je weet maar nooit wat mensen echt denken natuurlijk 😉 ).
    We mogen met zijn allen in ieder geval dankbaar zijn dat we die keuzevrijheid hebben: wil je (als vrouw) carrière maken, ga er voor! Wil je huisvrouw (of -man) zijn, leef je uit! En trek je niet te veel aan van mensen die overal kritiek op hebben: als je zelf achter je keuze staat (en schijt hebt aan wat anderen ervan denken), word je toch het gelukkigst. 🙂

  33. Pingback: Ploetermoeder Pré-weekendtips

  34. Lies

    Je kan prima een feministische huisvrouw zijn. Feminisme gaat om het creëren van gelijke kansen en keuzes. Ik twijfel er dan ook niet aan dat jouw gedachtengoed feministisch is. In die zin ben ik het met je eens. Maar ik wil toch even een kritische noot toevoegen. Heel vaak is het namelijk de vrouw die minder gaat werken/stopt met werken als er kinderen komen en heel vaak is dat om financiële redenen. In hoeverre kunnen we spreken van keuzevrijheid als dat eraan ten grondslag ligt? De klassieke rolverdeling is dermate ingebed in onze cultuur dat het niet eenvoudig is, je daaraan te onttrekken, zelfs niet als bewuste feministe. Dat merk ik toch aan mezelf en mijn omgeving. En helaas kan ik ook opmaken uit vorige reacties; dat we het nooit goed doen. Ik werk 4 dagen en krijg daar ook de nodige kritiek op. Met andere woorden we zijn er nog lang niet; de strijd duurt voort.

    Wat ik wel jammer vind aan jouw keuze, is dat die rolbevestigend is. Ik zie graag een wereld waarin het voor vrouwen wat makkelijker wordt carrière te combineren met gezin (èn voor mannen trouwens ook!). Het feit dat vrouwen ervoor kiezen om thuis te blijven, maakt dat ze daar in de praktijk niet aan bijdragen. Het maakt je zeker niet minderwaardig of je gedachtengoed minder feministisch. Iedereen voert ‘de strijd’ op haar eigen manier en in haar invloedssfeer, maar ik vind dat stukje wel jammer, ja.

    Wat ook door mijn hoofd speelt is of je inderdaad wel een thuisblijfmoeder bent? Los van dat de huisvrouw/-man zijn, meer dan een fulltime baan an sich is, wat ook gewaardeerd dient te worden, vraag ik me af of je niet stiekem gewoon meer dan dubbel doet. Volgens mij heb je namelijk gewoon wel een baan. Daarmee bedoel ik dat als je jouw extra werk (blog, TV enz.. – dus niet het huishouden) buitenshuis zou doen, dan zou je jezelf/je situatie misschien toch wat anders evalueren. Ben je dan misschien ook ‘gewoon’ een werkende moeder die daarbovenop nog eens het hele huishouden voor haar rekening neemt? Dat is natuurlijk volledig aan jezelf om te bepalen of dat wel of niet zo is, want ik kan dat echt niet vanaf mij PC hier. Ik kon het gewoon niet laten om toch even kritisch te zijn, vooral omdat je jezelf niet tekort mag doen (‘ik ben huisvrouw en ik schrijf er tussendoor leuke blogjes over’).

  35. een hele oude blogpots, maar ik tikte in ”ik word huisvrouw” en ik kwam op jouw pagina terecht….
    ik ben ook hoog opgeleid, heb twee HBO dilpomaas en nog miljoenen cursussen, maar als ik op mijn werk ben ben ik liever thuis en ik twijfel…

    wat deed jij voorheen en hoe heb jij die keus gemaakt? (of jullie) en heb je nooit spijt? of voel jij je nooit niet deel uitmaken van de maatschappij? daar ben ik namelijk bang voor!

  36. Lana

    Ik was radio en tv journalist, ik ben in het midden van de crisis moeder geworden dus dat maakte de keuze iets makkelijker. Na een paar jaar begon het bij mij te kriebelen en toen ben ik als ondernemer meer kleine opdrachten gaan doen. Ik werk nu 2 dagen per week voor mezelf.

    Het geen deel uitmaken van de maatschappij kan je ook ondervangen door dingen als vrijwilligerswerk maar het is een beslissing die voor iedereen anders is. Vergeet ook niet dat je niet voor altijd beslist. Als jij nu huisvrouw wilt zijn en je kunt het financieel hebben en iedereen in het gezin is hget er mee eens, laat je dan niet vertellen wat hoort.

  37. Via google kwam ik op je pagina, toen ik zocht op huisvrouw worden. Ik had nooit gedacht dat ik dat zou googelen en toch gebeurd het. Er komt een grote reorganisatie aan op mijn werk en ik verlies zo goed als zeker mijn baan. Vind ik het erg? Nee! Ik heb heel veel jaren keihard gewerkt en veel verdiend. Mijn man werkt ook keihard en verdient ook zeker niet onaardig. Inmiddels zijn er 2 lieve kinderen in ons huis en ben ik (zijn wij) compleet de balans kwijt. Ik wil zo graag zorgen voor mijn kindjes in de rust van huis. Mijn omgeving verklaard mij voor gek, want ook ik ben feminist en vind dat vrouwen eerlijke kansen moeten krijgen en ook topbanen moeten kunnen hebben. Dus waarom thuisblijven, ik zou me dood gaan vervelen. Maar ik ben overtuigd dat het niet zo is, wetende dat huisvrouw zijn en thuisblijfmoeder echt niet altijd leuk zal zijn. Ook financieel heeft het grote gevolgen, we zullen anders moeten gaan leven en kunnen dan niet meer alles zomaar doen. Maar toch, ik denk dat deze ouderwetse keuze voor mij en mijn gezin de beste zal zijn.

    Daarom is het zo’n verademing om jouw stuk te lezen. Ja, het kan gewoon hoor, hersenen hebben en ervoor kiezen om thuis te blijven :).

    Wat een lange reactie, sorry, maar dank je wel voor je fantastische stukje tekst! Ik ga meer van je lezen, ik ben erg benieuwd!

  38. Ingrid

    Wat ik een beetje mis in dit verhaal is het risico dat je neemt wanneer je vrijwillig stopt met betaald werken. In dit land hoort bij betaald werken namelijk ook het recht op bescherming tegen financiële problemen in geval van ziekte en ouderdom. Oftewel, je maakt niet alleen op dit moment de keuze om financieel afhankelijk te zijn van je partner, maar met een beetje pech (je krijgt gezondheidsproblemen) of als het te lang duurt (en je dus zelf geen pensioen opbouwt) blijf je dat de rest van je leven. Ik vind dat iedereen zou moeten doen waar hij of zij blij van wordt en dat angst een slechte raadgever is, maar besluiten huismens te worden zonder je bewust te zijn van dit risico is misschien toch niet zo feministisch.

Leave a Reply


CommentLuv badge