Een onmogelijke queeste

Reacties 7

Een theepot. Een gewone goede theepot die niet lekt bij het schenken, waar de deksel niet vanaf valt, waar de thee niet onmiddelijk is afgekoeld. Lijkt simpel, is het niet. Tien jaar heeft het mij gekost. Elke keer dacht ik hem weer gevonden te hebben. Elke keer weer 10 tot 15 euro uitgegeven om alleen maar weer teleurgesteld te worden. Goedkoop is duurkoop, zeker als je er in tien jaar evenzoveel theepotten doorheen jaagt. Het is misschien een beetje obsessief maar hij zou toch te vinden moeten zijn. Een kleine bloemlezing van mijn miskopen.

Ik kocht een dubbelwandige glazen theepot. De thee zou lekker warm blijven door de isolerende werking en ik kon eindelijk mijn mooie theebloemen gebruiken omdat je dat dan leuk kon zien. Wat ik niet had kunnen voorspellen, wat je eigenlijk nooit weet als je een theepot koopt, is hoe de deksel zou reageren tijdens het schenken. Laat ik beginnen door te zeggen dat de ontwerper van deze theepot zelf waarschijnlijk nog nooit een kopje thee heeft aangeraakt anders zou hij niet zo’n middeleeuws martelwerktuig hebben ontworpen. Bij het schenken hoopte de thee zich eerst op in de rand van het deksel om dan in een keer over de rand te gutsen. Dit was te voorkomen door voor het schenken de deksel er even af te halen. Jammer genoeg vergat ik dit af en toe te melden aan bezoek dat er, begrijpelijk,  vanuit ging dat mijn theepot gewoon goed zou zijn voor datgeen hij voor ontworpen is….. Pijnlijk.  Daarnaast geeft thee aanslag op je theepot en was mijn mooie glazen theepot niet lang mooi en doorzichtig.

Ook kocht ik een thermoskan. De thee zou er lekker warm in blijven en hij was niet heel erg lelijk…. Wat ik niet had kunnen voorspellen is dat de dop van de kan in combinatie met de hete thee vreselijk irritante piep- en pruttelgeluidjes maakte. Later deed ik een keer koffie in de kan en toen was het helemaal over. Die smaak heb ik er nooit meer uitgekregen.

Lichtelijk ontmoedigd kocht ik een simpele stenen theepot. Deze theepot hield de thee inderdaad warm, de deksel bezorgde geen directe brandwonden en ook sissende geluiden bleven achterwegen. Toch was ook deze pot een drama. bij het schenken sijpelde er steevast een strengetje thee langs de zijkant naar beneden. Dit was op te lossen door een ouderwets theeijzertje dat je in de tuut stopt. Die waren we alleen al na twee dagen kwijt. Ook deze pot is snel afgeschreven.

Een gekregen theepotje in de vorm van het kasteel van Edinburg deed prima dienst. Britse makelij dus weinig op af te dingen. Ware het niet dat in dit fijne potje precies evenveel thee paste als mijn theebeker. Daarnaast is het potje niet helemaal mijn smaak, hij is nogal kitch. Heel erg kitch.

Toch wist ik in mijn hart dat het ook voor mij was weggelegd, die goede, mooie, simpele theepot. Ik heb hem eindelijk gevonden. In het Berlijnse filiaal van een Britse discountwinkel stond hij. Een zwartgeglazuurde aardenwerken pot van mijn favoriete pannenmerk Le Creuset. Hij is alles wat ik zoek in een theepot. Al ben ik een beetje bang om hem te gebruiken. Doods benauwd dat ik hem laat vallen en ik deze hele zoektocht opnieuw moet beginnen!

 

7 reacties

  1. Pingback: Druppelvanger voor theepotten van Dille & Kamille | Burgertut

  2. Pingback: Review: Le Creuset anti-aanbakpan | LeesVoer

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.