Naalden, knopen, garen, verstelwerk

De stapel

Reacties 10

Op mijn zolder ligt een stapel, een best wel grote stapel, een stapel waar ik me een beetje voor schaam. De stapel met wat zo heerlijk ouderwets klinkend verstelwerk heet. Vestjes waarvan het randje een beetje los is gekomen, shirtjes met een los naadje, een supergave rok waar een nieuwe rits in moet, dat gave jurkje dat toch te kort was en ik niet meer kon terugsturen en waar ik een rok van ging maken, en ga zo maar door.

Er zijn mensen die kleding met repareerbare gebreken gewoon weg doen. Dat kan ik echt niet. Ik ben opgegroeid als bijstandskindje, als het stuk is dan repareer je het, nieuw kopen is gewoon geen optie als je daar het geld niet voor hebt. Ook is het gewoon verspilling want een knoop aanzetten kost letterlijk maar vijf minuten en dan is het kledingstuk weer als nieuw, of in ieder geval weer prima draagbaar.

Maar nu ik een kast vol kleren heb en een vestje dat naar “de stapel” is verbannen dus niet direct mis groeit het zwarte gat met verstelwerk langzaam. Hij zat eerst in een doos, toen in twee, toen op een plank in mijn lappenkast en nu past het niet meer op die plank dus ligt er ook nog een stapeltje naast de kast…

Genant eigenlijk als je bedenkt dat ik makkelijk weken werk steek in een nieuw project maar dus niet af en toe een kwartiertje liefde geef aan een kledingstuk dat ik toch echt helemaal fantastisch vond toen ik het kocht/maakte.

De knop om

Maar gisteren ging er een knop om, ik had een redelijk stressvolle dag gehad en wilde even iets maken, dat werkt voor mij vaak goed, zien dat ik iets gecreëerd heb. Het probleem was dat het breiproject waar ik mee bezig ben frustrerend langzaam gaat dus weinig voldoening zou geven. Ik liep naar zolder en ging naar “de stapel”.

Het was redelijk confronterend om er eens echt goed naar te kijken, het prachtige rode glittervestje waar ik ooit nieuwe knoopjes op heb gezet lag al meer dan een jaar te wachten op aandacht. Het koste me 10 minuten om de losse randjes even met de hand vast te zetten. Een broek die een losse naad had was met een kwartiertje gefixt en met wat keperband verstevigd zodat hij niet meteen na een keer dragen weer stuk zou zijn.

Omdat deze twee dingen al meer dan een jaar lagen te wachten voelen ze weer helemaal als nieuwe kleding. Wat dat betreft is je kleding veel te lang op de verstel stapel laten liggen nog zo gek niet.

Ik ga proberen “de stapel” weg te werken deze winter. Ik vraag me af hoeveel mensen een stapel verstelwerk hebben liggen, of gooit iedereen dat gewoon weg. En is dat dan omdat je het de moeite niet vind of omdat je misschien niet weet hoe je kleding moet repareren?

Hoe ga jij om met kleding die wat liefde kan gebruiken?

 

10 reacties

  1. Oh herkenbaar! Al is de stapel bij mij minder groot omdat er ook dingen zijn die ik weg doe in plaats van opnieuw te gebruiken en in wat anders te verwerken. En dat is weer makkelijker geworden omdat ik het dan naar de Kledingbank kan brengen.
    Wat ook ‘stom’ is: verstelwerk voor de man en de peuter doe ik wel binnen een week….

  2. Eva

    Heel herkenbaar. Toevallig was ik het gisteren ook zat; ik had een stapeltje kledingstukken van twee personen. Nou is dit niet mijn record; dat is rond de 20 kledingstukken laten opstapelen. Maar mijn goede voornemen voor 2018 was: niet meer aan een nieuw project beginnen voordat je een oude hebt afgerond. Maar het zijn stomme dingen als knopen die aan moeten worden gezet, naden die gesprongen zijn, breiwerk waar een haaltje in zit… Toch heb ik het laten liggen.

    Maar uiteindelijk heb ik een deken, een jasje, een blouse, een wollen trui, een laars en een tas die ik af had. De body bleef liggen, omdat ik het materiaal niet had. Uiteindelijk had ik een blije vrouw en was ik zelf ook erg blij dat die stapel verdwenen was.

  3. Ik hoop dat je de komende tijd dan weer een mooi stapeltje ‘nieuwe’ kleding in de kast hebt liggen haha! Bij komt het niet zo vaak voor eigenlijk, en wanneer het dan wel voorkomt en ik het niet meer kan dragen doe ik het weg. Omdat ik het zelf niet kan maken, maar ook omdat het dus bijna nooit voorkomt.
    Joyce – LemonyLifeNL onlangs geplaatst…HORIZONTALE STREPEN; YAY OR NAY?

  4. Jolien

    Ai, pijnpunt…

    Ik zou willen dat ik een zolder had, dan zag ik m’n stapel niet altijd. Het is gewoon minder leuk, iets nieuws maken is ook gemakkelijker dan veel repareren en daarbij bestaat mijn stapel vooral uit kapotte knieën. Toch heb ik daar wel eens ’n middag aan besteed, slechts 4 broeken kunnen fixen en natuurlijk gaat de week erna de andere knie kapot. Ik vind dat wel veel werk. (zijkant open tornen, stuk erachter stikken, weer dicht maken… )

    Dus, moraal van het verhaal, ik zou echt eens m’n stapel door moeten spitten en de ECHT toffe dingen zoeken die ik wel wil maken. (Idd zo’n “jurk moet rok worden project, want borsten waren toch groter dan gedacht… Of gegroeid) En misschien zo’n broekenstapel toch maar weg doen? Want die is echt angstjagend groot en eerlijk gezegd is het ook zo handig om ff een broekje mee te nemen bij de Lidl als ze er liggen…

    Tja. Maar ik heb sowieso een weggooiprobleem, en aangezien ik niet echt meer groei blijft er ook zoveel nog passen. En de 00s komen ook weer terug, nietwaar? ;-P

  5. Marloes

    Wat ik vaak doe als ik er aan wil beginnen, is het op kleur leggen. Zo hoef je niet telkens het draad op je naaimachine te veranderen. Dit weekend begin ik aan de mijne…

  6. Lise

    oh vreselijk die stapel. Ik denk dat we allemaal wel een beetje met zo’n probleem zitten. Misschien er ook maar eens aan beginnen op het einde van de maand of zo. Of idd eerst iets afwerken en dan aan iets nieuws beginnen. Zo geraakt “die stapel” ooit wel eens weggewerkt

  7. Katinka

    Ik ben recent 3 maten afgvallen (yeyyyy!) en heb al heel wat smaller-maak werkstukjes weggewerkt van die stapel met XXL kledingstukken. Echter, dat verkleinen lukt maar te dele. V van pantalons klopt de pasvorm gewoon niet meer of komen de kontzakken tot aan de zijnaad. Weggooien dan maar? No way! Omdat ik het meeste zelf heb ontworpen en gemaakt doe ik dat echt niet hoor! Als niemand in mijn omgeving interesse heeft en ik het niet in een grote maten groep kan verkopen dan zet ik het te geef op ‘Amsterdam deelt/geeft. Maar er ligt nog steeds wel een stapeltje: ‘ach, die was zó leuk/op de krimp gemaakt en nu alwéér te groot/ik /verliefd op dat stofje/kan ik best iets anders van maken’… wachtend op inspiratie.

  8. Sandra

    Ik doe veel reparaties maar begin nu ook dingen weg te doen als ik er de energie niet in wil steken. Dat zijn dan vaak dingen die al kapot zijn gekregen en die ik minder vind, met name spijkerbroeken. Dingen die ik zelf graag draag repareer ik eindeloos tot het echt niet meer gaat. Zelfgebreide sokken stop ik heel lang en met liefde. Sommige dingen kan ik wel maar worden niet op prijs gesteld. Nieuwe manchetten en kragen aan overhemden zetten bv. Dan wordt zo’n overhemd een quiltlapje want wegdoen kan ik zulke mooie katoen ook niet. Vandaag heb ik met een viltnaald en wat wol een mouw van een trui van mijn man gerepareerd. Dat was voor het eerst. Het was dezelfde kleur en werd best netjes.

  9. Ik wilde zeggen dat ik maar één bescheiden doos heb, maar dan lieg ik… want naast die ene doos heb ik nog een hele kist waar half afgemaakte, kapotte of te kleine kleding in zit, die de kinderen als verkleedkist gebruiken. Ik geloof dat er zelfs nog een proefmodel van mijn trouwjurk in zit. Inmiddels ben ik alweer bijna 10 jaar getrouwd.
    Jacqueline onlangs geplaatst…Mijn nieuwe bloggadget: Lenovo Yoga 720

  10. Lobke

    Wat een mooi voornemen om deze winter je stapel weg te werken! Mijn ‘stapel’ is vooral een stapel met dingen waar onze dochter uitgegroeid is. Die wil ik heel graag nog eens verstellen zodat het bij een kringloop of op een rommelmarkt weer interessant is voor anderen. Maar de urgent voor mij/ons ontbreekt daardoor nogal… Ik zie het meer als een zomerklusje (of is dat uitstelgedrag).
    Mijn eigen kleding laat ik heel gemakzuchtig liggen voor mijn moeder op oppasdagen (wel keurig met naalden en geschikt garen erbij, om me iets minder schuldig te voelen). Zo heerlijk om dan ’s avonds thuis te komen waar een warme maaltijd staat en dus ook regelmatig verstelde kleding klaar ligt. Hulde aan de liefste!

Leave a Reply


CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.